Skip to main content
فهرست مقالات

نقد عرفان ستیزی و عرفان گرایی

نویسنده:

(3 صفحه - از 42 تا 44)

خلاصه ماشینی:

"حتما آن دوستانی که چنان‌ نظریاتی دارند،:تاریخ خوانده‌اند و می‌دانند که مردم تا چه اندازه بدان‌ها تمایل داشته‌ند و حتما می‌دانند که چرا خانقاه‌ها در مقابل مساجد رسمی دولتی و حکومتی که در چنگ قدرت‌مداران و حاکمان و قشریان ریاکار عبوس بوده است،بنا شده‌اند تا پناهگاهی برای دوری‌ از نفاق و ظاهرپرستی باشند!عدم اطلاع از تاریخ تحولات اجتماعی و فرهنگی در ایران است که موجب می‌شود برخی گمان ببرند که‌ «از عرفان در زمان گذشته به عنوان یک ابزاری برای‌ حاکمان استفاده می‌بردند»!این سخنی بسیار عجیب است؛و نیز این‌که گفته‌اند:«راه‌ حل‌های عرفان هیج کدام عملی‌ نیست»!... این رباعی می‌گوید هرچه می‌خواهی از خودت بخواه نه‌ از کس دیگر،و نه حتا از خدا؛چرا که همه‌ی عالم،حتا خدا،در تو جمع‌ شده است؛این نهایت اقتدار و ارزش و اعتبار انسان است،چرا رسیدن‌ به این اندیشه در مکتب‌های فلسفی غرب عملی‌ست،ولی رسیدن‌ عملی نیست!؟آیا اندیشه‌یی عمیق تر از انسان مداری این بیان‌ عرفانی سراغ دارید؟آیا عمیقا سیاسی‌تر از این سراغ دارید!؟اگر مرحوم شریعتی گله می‌کند از مولانا که چرا برای ایران آن روز روضه‌ نخوانده است و از طرف دیگر معتقد است که اگر امثال حلاج در جهان‌ (به تصویر صفحه مراجعه شود) زیاد بودند؛جهان به دیوانه خانه‌ی تبدیل می‌شد،من می‌پرسم آیا امروز با این همه دانش و تکنولوژی و ایدئولوژی،جهان خانه‌ی‌ عاقلان است!؟شریعتی که هم با عرفان مثلا حلاج و هم با فلسفه و حتا با ابن سینا مخالفت است و تنها ابوذر را تأیید می‌کند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.