Skip to main content
فهرست مقالات

عمر خیام، شاعر نبود

نویسنده:

(3 صفحه - از 12 تا 14)

کلید واژه های ماشینی : عمر خیام، عمر بن‌ابراهیم خیامی نیشابوری، عمر بن‌ابراهیم خیامی، عمر بن‌ابراهیم خیامی نیشابوری فیلسوف، شاعر، رباعیات، خیامی نیشابوری فیلسوف متاله، عمر بن‌ابراهیم خیامی نیشابوری‌ست، عمر خیام مادی‌گرای، عمر بن‌ابراهیم خیامی حکیم متاله

خلاصه ماشینی:

"*** لب بر لب کوزه بردم از غایت آز تا زو طلبم واسطه‌ی عمر دراز لب بر لب من نهاد و می‌گفت به راز می خور که بدین جهان نمی‌آیی باز *** این بحر وجود آمده بیرون ز نهفت‌ کس نیست که این گوهر تحقیق بسفت‌ هرکس سخنی از سر سودا گفتند زان روی که هست،کس نمی‌داند گفت *** نیکی و بدی که در نهاد بشر است‌ شادی و غمی که در قضا و قدر است‌ با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل‌ چرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است *** از جمله‌ی رفتگان این راه دراز باز آمده کیست تا به ما گوید باز؟ پس بر سر این دو راهه‌ی آز و نیاز تا هیچ نمانی تکه نمی‌آیی باز (به تصویر صفحه مراجعه شود) از راست نشسته:فضل الله کاسمی-مهندس معمتمدی-یحیی صادق وزیری-دکتر جلالی نائینی-مسعود هدایت‌ ایستاده:پروفسور سید حسن امین-توفیقی-حسن رهبر-دکتر سیف الله وحیدنیا-احمد ناظمی-رضا سجادی‌ فروردین 1385:منزل جلالی نائینی-عکس از مهندس محمود زندیان *** چون عمر به سر رسد،چه بغداد و چه بلخ‌ پیمانه چو پر شود،چه شیرین و تلخ‌ می نوش که بعد از من و تو نماه بسی‌ از سلخ به غره آید،از غره به سلخ پیدایی 12 رباعی از عمر خیام در پایان سده‌ی هفتم هجری قمری،در سینه‌ی یک جنگ خطی‌ دوازده رباعی از آن عمر خیام به دست آمد و ناآگاهان زمان که هیچ یک‌ پژوهشگر نبودند،پنداشتند که آن‌ها متعلق به ابو حفص یا ابو الفتح عمر بن ابراهیم خیامی نیشابوری‌ست که در عمر خود یک بیت به زبان‌ فارسی شعر نگفته بود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.