Skip to main content
فهرست مقالات

سعدی و سیف فرغانی

نویسنده:

(3 صفحه - از 57 تا 59)

کلید واژه های ماشینی : سعدی و سیف فرغانی ،غزل ،قصیده‌ها ،جواب غزل سعدی‌ست ،شاعر ،جواب غزل سعدی ،دیوان ،زر ،استاد ،غزل‌های سعدی ،مطلع ،استقبال‌های سیف از غزل‌های سعدی ،شعر ،جواب ،استقبال‌های ،غزل‌های شیوای سیف فرغانی ،سخن ،شیخ اجل ،شاعر فرغانی ،سیف در پایان غزل ،فراق ،غزل‌های استاد اجل ،دیوان سیف ،غزل استقبال‌شده‌ی سعدی در غزل ،استقبال غزل‌های سعدی ،قصیده‌ها و غزل‌های سعدی ،سعدی در غزل سیف ،پیغامی ،استقبالی‌ست از غزل سعدی ،استاد اجل

خلاصه ماشینی:

"مراد از این«سفر حج»آن است که سعدی بعد از سال 655 ه و پیش از سال 680 هـ(آخرین سال ایلخانی اباقا)کرد و در بازگشت‌ مدتی در تبریز به سر برد و در همین سفر بود که میان وی و همام تبریزی اتفاق ملاقات و معاشرت افتاد و اگر سیف فرغانی در این تاریخ‌ در تبریز به سر می‌برد،به خدمت شیخ اجل می‌رسید و در محضرش‌ زانوی ادب بر زمین می‌سود،اما بیت ذیل از یک قصیده‌اش که در ستایش سعدی‌ست،ما را در صحت این حدس به‌تردید می‌افگند: اگر با یک‌دگر ما را نیفتد قرب جسمانی‌ نباشد کم ز پیغامی به یک‌دیگر فرستادن ولی چون این بیت و قصیده‌ی مربوط به آن را در آقسرا گفته و به‌ سعدی فرستاده است،می‌توان چنین پنداشت که شاعر از قرب‌ جسمانی تازه و مجددی با استاد اجل مایوس بود و از این روی به‌ آرزوی پیغامی بسنده می‌کرد. در یک‌جا از دیوان سیف می‌بینیم که او یک غزل سعدی را به‌ خواهش کسی جواب گفته و در آن غزل بسیاری از مصراع‌های سعدی‌ را با اندک تغییر آورده است و آن غزلی‌ست به مطلع: دلم به سلسله‌ی زلف یار در بندست‌ اگر قبول کنی حال من ترا پندست که جواب غزل سعدی‌ست به مطلع: شب فراق که داند که تا سحر چندست‌ مگر کسی که به زندان عشق در بندست و سیف در این غزل می‌گوید: جواب سعدی گفتم به التماس کسی‌ که اوز هزار چو من بنده را خداوندست او چون واقف به استقبال‌های مکرر خود از سعدی بود،در بیتی از یک غزل این معنی را اظهار کرده و به گفت و شنیدهای خود با استاد اجل تفاخر نموده و گفته است: سعدیا من به جواب تو سخن‌ها گفتم‌ چه از آن به که مرا با تو بود گفت و شنید همین«گفت و شنید»های مکرر سیف با شیخ اجل نشانه‌یی است‌ از نهایت احترام به او ضمنا سیف از قدیمی‌ترین شاعرانی‌ست که شروع‌ به استقبال غزل‌های سعدی کرد و بعد از او این کار تدریجا به صورت‌ سنتی میان شاعران پارسی‌گوی متداول گردید و تا زمان ما امتداد یافت."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.