Skip to main content
فهرست مقالات

بلوغ اسطوره ی مرغ در شعر نیما

نویسنده:

(6 صفحه - از 67 تا 72)

کلید واژه های ماشینی : نیما، اسطوره‌ی مرغ در شعر نیما، شعر، اسطوره، بلوغ اسطوره‌ی مرغ در شعر، نیم، ادبی، شعر نوی، ادبیات، شعر نیم

خلاصه ماشینی:

"نیما در این پروسه مناسب‌ترین نماد تعالی یعنی‌ پرنده را در چند شعر خود برای اسطورگی انتخاب می‌کند که نمود فعال‌ خلاقیت است. (نیما یوشیج،کلیات اشعار،ص 227) این شعر که در بحر مضارع سروده شده است(مفعول و فاعلات‌ مفاعیل یا فاعلن)با تنالیتی خاص و ساخت بنداندیشی نیمایی،مانند یک قطعه سنفنی نام شعر خود را از گام اول یعنی«تونیک»گرفته‌ است(مفعول به ققنوس)داستان خود نیما که از انتقادهای سرد و ملال‌آور دیگر مرغان بر شاخ خیزران،تنها نشسته،(توجه به شکل‌ مصرع از نظر کوتاهی نسبت به مصرع‌های قبل که چقدر کوچک‌ می‌شود تنها نشستن را تداعی می‌کند) او ناله‌های گم شده ترکیب می‌کند از رشته‌های پاره‌ی صدها صدای دور در ابرهای مثل خطی تیره روی کوه‌ دیوار یک بنای خیالی را می‌سازد... «هر دو در این لحظه به هم نگاه میکنند» این شکل یک غراب و سیاهی‌ و آن آدمی هرآنچه خواهی‌ (نیما یوشیج،کلیات اشعار،ص 230) نگارنده توجه به یک نکته‌ی روان‌شناسی را در این‌جا برای اثبات‌ ذهنیت خلاق نیما و فرضیه‌ی«هم‌زمانی»یونگ که گاهی منجر به‌ کشف روابط پدیده‌ها در اسطوره می‌گردد ضروری می‌بینید: «بنابر فرضیه‌ی تقارن زمانی بین جهان عینی و روح انسان ارتباط وجود دارد. (روایت شعر کهن که به زعم نیما بر شاخ زمان‌ لرزان است) مرغی نهفته بر سر بام سرای ما مرغی دگر نشسته به شاخ درخت کاج‌ می‌خواند این به شورش،گویی برای ما خاموشی است آن یک،دودی به روی عاج‌ (همان،ص 200) 6-مرغ امین:که می‌تواند یک ترکیب تشبیه باشد نیز توصیفی از خود نیماست."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.