Skip to main content
فهرست مقالات

درباره گویش های ایرانی

مترجم:

(15 صفحه - از 432 تا 446)

کلید واژه های ماشینی : گویش، اوستا، ایرانی، زبان، سغدی، هندی، سکایی، گویش‌های ایرانی، پارسی، فارسی باستان

خلاصه ماشینی:

"کشفیات جدید ترفان و دیگر نقاط آسیای مرکزی،در وسعت دانش ما نسبت به شناخت گویش‌های‌ ایرانی میانه کمک‌های شایانی نموده‌1،در حالی که 60 سال پیش،فقط یکی از گویش- های ایرانی میانه یعنی پهلوی که حلقه ارتباطی است بین پارسی باستان و پارسی دری‌ شناخته شده بود از دیگر گویش‌های ایرانی میانه هیچ شناختی وجود نداشت به جز چند واژه‌ی ایرانی که با تسلط پارت‌های اشکانی و اقوام دیگر در زبان نفوذ کرده بود. مثال: شرق: sacatai *«دنبال می‌کند»(یونانی: s??tai )،غرب: hacatai ممکن است گفته شود که تحول s به h ،پس از جدایی اقوام هند و ایرانی و انشعاب آن‌ها به دو گروه مختلف ایرانیان و هندیان صورت گرفته و این تحول دال‌ بر اختلاف دو گویش از یک زبان واحد نمی‌باشد. در این‌جا یک سئوال‌ مطرح می‌گردد و آن این‌که:اگر در زبان مشترک اقوام هند و ایرانی فقط اختلاف‌ گویشی وجود دارد،چرا گویش دیگری نیست که تحت عنوان هند و ایرانی نامبرده شود؟ عبارتی دیگر،چرا ملیت هند و ایرانی خارج از ایران و هند به گروهی اطلاق نمی‌گردد؟ این مسئله،یک فرض علمی نیست؛به عبارتی:این عنوان به بعضی از گویش‌های‌ مرزی هند و افغان نیز اطلاق می‌شود و چنین است به کاربردن همین عنوان برای برخی از واژه‌های آریایی که در متون میخی موجود است(درین مورد بعدا صحبت خواهد شد). عامل چهارم:بنابر تحقیقات به عمل آمده،صورت‌های g?urvaya- (گرفتن) و bitya- (دوم)که در گویش سغدی yrb و ?bty می‌باشد،با متن اوستای جدید مغایرت دارد در حالی که وجود صورت دیگر این واژه‌ها در گاثاها دلیل بر مطابقت آن‌ با گویش‌های شرقی است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.