Skip to main content
فهرست مقالات

لهجه های عربی در قرائت های قرآنی

نویسنده:

(19 صفحه - از 78 تا 96)

کلیدواژه ها : قرائت‌های قرآنی ،لهجه‌های عربی ،سبعة أحرف ،علم قراءات

کلید واژه های ماشینی : لهجه ،قرآن ،قرائت ،لهجه‌های عربی ،قریش ،قرائت‌های قرآنی با لهجه‌های عربی ،لهجه‌های عربی در قرائت ،قرائت‌های قرآنی ،نزول قرآن بر لهجه‌های عربی ،سیوطی ،لهجه قریش ،تمیم ،قراء ،قبائل ،لهجه‌های عربی در قرائت‌های قرآنی ،لهجه تمیم ،ادغام ،نزول ،حجاز ،همزه ،ضم ،اسکان ،قرائت قرآن ،اماله ،قرائت‌های قرآنی قابل‌شناسایی ،البقرة ،لهجه‌های عربی و ابعاد ،یاء ،کسر ،اختلاف

پژوهش‌های انجام‌شده نشان از آن دارد که قرائت‌های قرآنی شدیدا متأثر از لهجه‌های عربی بوده‌ است.اما همچنان پرسش‌هایی درباره این واقعیت وجود دارد،از جمله این اثرپذیری به چه علت‌ و به چه نحوی بوده است؟لهجه‌هایی که در قرائت‌های قرآنی قابل شناسایی است،کدامند و به چه‌ تعداد است؟ابعاد این تأثیر چه می‌باشند؟نظرات موجود در این باره کدامند؟ در این مقاله سعی شده تا حد امکان به سؤالات بالا پاسخ داده شده و تصویری روشن‌تر و دقیق‌تر از این تأثیرپذیری و نیز نظریات موجود ارائه گردد و در نتیجه رابطه قرائت‌های قرآنی با لهجه‌های‌ عربی و ابعاد آن واضح‌تر گردد.

خلاصه ماشینی:

"com مقدمه با توجه به واقعیت قرائت‌های قرآنی که دربرگیرنده لهجه‌های مختلف عربی است و نیز با استناد به حدیث«أنزل القرآن علی سبعة أحرف»(بخاری،3/91 و 6/100 به بعد؛طبری،1/24 به بعد)از دیرباز برخی بر این اعتقاد بوده‌اند که قرآن توفیقا بر لهجه‌های عرب نازل شده است‌ و«سبعة أحرف»را به هفت لهجه عرب یا لهجه‌های متعدد عربی تفسیر کرده‌اند. 3-نام لهجه‌هایی که گفته شده قرآن بر آنها نازل شده است: کسانی که معتقدند قرآن بر لهجه‌های عرب نازل شده،در جواب این سؤال که این لهجه‌ها کدامند،نظریات مختلفی را اظهار داشته و به شرح ذیل اختلاف کرده‌اند: 1-هفت لهجه از هفت قبیله مضر می‌باشند(قرطبی،1/45؛زرکشی،1/219؛سیوطی،همان، 1/63). در جمع‌بندی نظریات مختلف،فرست ذیل برای لهجه‌هایی که گفته شده،قرآن براساس آن‌ ها نازل شده یا به تعبیر دیگر خوانده شده،به دست می‌آید:1-قریش 2-هذیل 3-کنانه 4- خثعم 5-خزرج 6-أشعر 7-نمیر 8-قیس غیلان 9-جرهم 10-یمن 11-أزد شنوءة 12- غسان 13-مذحج 14-خزاعه 15-غطفان 16-سبأ 17-عمان 18-بنو حنیفه 19-ثعلبه 20- طی‌ء 21-عابر بن صعصعه 22-أوس 23-مزینه 24-ثقیف 25-جذام 26-بلی 27-عذره‌ 28-هوازن 29-نمر 30-یمامه 31-کنده 32-تمیم 33-حمیر 34-مدین 35-لخم 36- سعد العشیره 37-حضر الموت 38-سدوس 39-عمالقه 40-أنمار 41-عماره 42-عک‌ 43-نصر بن معاویه 44-نخع 45-بنی عبس 46-سلیم 47-همدان(همان،1/177). -یحسبهم(البقرة،273)که ابن عامر،عاصم،حمزه و أبو جعفر به فتح سین در تمام قرآن اگر مضارع باشد،خوانده‌اند از باب«علم یعلم»و دیگران به کسر آن خوانده‌اند از باب«ورث‌ یرث»گفته‌شده که قرائت نخست به لغت تمیم و قرائت دوم به لغت اهل حجاز می‌باشد(همان، 1/107). ظاهرا در لهجه حمیر، برخی از هاءهای تأنیث در قرآن به تاء کشیده نوشته شده و برخی از قراء،بدان در وقف خوانده‌ اند،مانند:رحمت(البقرة/218)،شجرت(الد خان/43)،امرأت(آل عمران/35)، معصیت(المجادله،8)،ابنت(التحریم،12)،هرچند برخی از قراء مانند ابن کثیر و أبو عمرو باز بر این کلمات به هاء وقف می‌نمایند(ابن جزری،2/129 به بعد)."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.