Skip to main content
فهرست مقالات

امیر خسرو دهلوی، طوطی هند

نویسنده:

(6 صفحه - از 26 تا 31)

کلید واژه های ماشینی : هند، امیر خسرو، امیر خسرو دهلوی، دهلی، مثنوی، شعر، غزل، موسیقی، شاعر، فارسی

خلاصه ماشینی:

"شاهد رواج فارسی در آسیا،در این قرن وجود همزمان‌ مولانای یروم در قونیه و فخرالدین عراقی در ملتان و بعد شام‌ و امیر خسرو در دهلی است که علی رغم فاصله‌های دور همه به‌ همان زبان شعر می‌سرودند که سعدی در شیراز سخن‌ می‌گفت و کم و بیش خط سیر فکری و مضامین شعری ایشان‌ هم یکسان بود. دیوانی است که در سال 715 هـ مرتب شده‌ و شامل اشعار خسرو از پنجاه تا شصت و چهار سالگی اوست‌ مانند سایر دواوین دیباچه‌ای به قلم شاعر دارد و مطلع‌ نخستین قصیدهء آن چنین است: بقیه‌ایست نقیه ز فیض طبع من این‌ که چون طبایع افلاک محکم است و متین در این دیوان شصت و سه قصیده و شش ترجع بند و دویست‌ قطعه و سیصد و شصت رباعی و هفتاد غزل و یک مثنوی کوتاه و 165 بیت پراکنده ثبت است. او قطب و ولی را سلطان ظاهر و باطن‌ و بالحق متصرف در کلیهء شئون خلق می‌دانست و همانطور که‌ معاصرش رومی،در مثنوی می‌فرمود: پس امام حی قایم آن ولی است‌ خواه از نسل عمر خواه از علی است مهدی و هادی ویست ای راه جو هم نهان و هم نشسته پیش رو خسرو هم مقام مرشد را چنان والا می‌شمرد که در وصف خانقاهش چنین ساخته است: جدار خانقاه او به تقدیم‌ حطیم کعبه را ماند به تعظیم ملک کرده به سقفش آشیانه‌ چو اندر سقفها گنجشک خانه شیخ نیز او ار مشمول نوازشهای خاص ساخت و از همهء مریدان بیشتر به خود نزدیک کرد."

صفحه:
از 26 تا 31