Skip to main content
فهرست مقالات

The effect of deductive instruction of Pronunciation on the Iranian High school students pronunciation ability

نویسنده: ؛ ؛

زمستان 1384 - شماره 77 علمی-ترویجی (وزارت علوم) (7 صفحه - از 50 تا 56)

کلیدواژه ها : تکیه ،تلفظ ،آهنگ کلام-روش تقلید غیراستدلالی روش زبان‌شناسی تحلیلی ،صوت‌ها تکیه ،آهنگ کلام

کلید واژه های ماشینی : تلفظ ،روش زبان‌شناسی تحلیلی ،تلفظ به روش زبان‌شناسی ،توانایی تلفظ دانش‌آموزان ،تقلید غیر استدلالی ،تلفظ در گروه تجربی ،سیستم صوتی ،تلفظ دانش‌آموزان ،تدریس تلفظ ،زبان‌شناسی تحلیلی ،تلفظ دانش‌آموزان متوسطه ارتباطی ،آزمون شفاهی ،زبان خارجی ،توضیحات مقایسه‌ی اصوات ،توانایی تلفظ ،گروه تجربی ،تلفظ در دانش‌آموزان ،یادگیرنده ،روش تقلید ،تقلید غیر ،تلفظ وجود ،شفاهی تلفظ ،فرضیه‌ی صفر ،صوتی زبان ،توضیحات ،استدلالی ،نمره‌گذاری ،چشمگیری وجود ،عمل آمد ،نشان داد

در مقایسه با مطالب فراوان پیرامون گرامر و معنا،مطالب اندکی در ارتباط با تلفظ نوشته شده است.در حالی که تلفظ،مهم‌ترین بخش‌ هر زبان است و بدون آن ارتباطات کلامی غیر ممکن است.در نظر بسیاری از یادگیران زبان،سیستم صوتی زبان خارجی پر از پیچیدگی‌ است و غالبا معلمان زبان نسبت به تلفظ دانش‌آموزان و این که چگونه در این راه به آن‌ها کمک کنند،تردید دارند.در واقع روش‌ها و شیوه‌های متفاوتی برای تدریس تلفظ وجود دارد. سلس مرسیا،برنیتن و گودوین(1996)دو روش کلی برای تدریس تلفظ ابداع کرده‌اند:1.تقلید غیر استدلالی یا inductive ،2.زبان‌ شناسی تحلیلی یا deductive .روش تقلید غیر استدلالی به توانایی یادگیرنده در گوش دادن و تقلید صوت‌ها و ریتم‌های زبان خارجی، بدون ارائه‌ی هیچ‌گونه توضیحی به او،بستگی دارد.روش زبان شناسی تحلیلی،با توضیحات واضح و روشن در ارتباط با الفبای آوا شناسی،توصیفات تلفظی،جدول‌های مروط به سیستم صوتی و توضیحات مقایسه‌ی اصوات در دو زبان،تلفظ را به یادگیرنده می‌آموزد. در این تحقیق،محقق در نظر دارد،به بررسی این دو شیوه و تأثیر آن‌ها بر پیشرفت توانایی تلفظ دانش‌آموزان بپردازد.بنابراین فرضیه‌ی‌ صفر به این صورت مشخص شد:بین روش زبان‌شناسی تحلیلی و پیشرفت در توانایی تلفظ دانش‌آموزان متوسطه ارتباطی وجود ندارد. به منظور بررسی این فرضیه،از 110 نفر دانش‌آموز سال سوم دبیرستان و پیش‌دانشگاهی دختر،طی آزمون استاندارد اولیه CELT ، تعداد 66 نفر انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه 33 نفری به عنوان گروه‌های تجربی و کنترل تقسیم شدند.ابزار اندازه‌گری در این‌ تحقیق،آزمون شفاهی تلفظ بود که دانش‌آموزان را در هردو سطح segmental و supra segmental می‌سنجید.افراد هردو گروه توسط سه‌ داودر نمره‌گذاری شدند و میانگین نمرات هردو گروه توسط ẓt-testẒ با هم مقایسه شد. t-observed در این مرحله«23/0»بود که نشان داد، در مرحله‌ی pre-test بین دو گروه تجربی و کنترل،تفاوت اجرایی چشمگیری وجود ندارد.همچنین،به منظور بررسی یکسان بود سطح‌ دانش افراد، f-test نیز به عمل آمد.در مرحله‌ی post-test که بعد از 8 جلسه‌ی آموزشی گروه تجربی به عنوان treatment صورت گرفت، آزمون شفاهی دیگری با همان مشخصات،در اجرا و نمره‌گذاری در مرحله‌ی pre-test از دانش‌آموزان هر دو گروه به عمل آمد.در این‌ مرحله، t-observed معادل 08/3 بود که پیشرفت چشمگیر توانایی تلفظ در گروه تجربی را نشان می‌داد.بنابراین،فرضیه‌ی صفر به این‌ ترتیب رد شد.نتیجه‌ی حاصل از این تحقیق نشان می‌دهد،ارتباط مستقیم و چشمگیری بین تدریس تلفظ به روش زبان‌شناسی تحلیلی و توانایی پیشرفت تلفظ در دانش‌آموزان دبیرستانی وجود دارد.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.