Skip to main content
فهرست مقالات

منظومه ابوالعلای معری: سومین سوره

نویسنده:

مترجم:

خلاصه ماشینی:

"ای مردم کور و نادان،بی‌رؤیا و بدون گوش فرادادن باین حدیث مفصل، شما که از گلوی یکدیگر لقمه میربائید و جهان را بدوزخ وحشتبار مبدل میسازید. لیکن پیوسته از این رؤیای شیرین و حدیث پرشکوه برخوردار نخواهید شد،کاروانهای اختران گهربار در پهن دشت آسمان سرگردان بودند. و سراسر جهان از صدای افسونزده و جاودانه‌ی آسمان پر گشته بود،و سراپا به ترانه‌های دلنشنین ابو العلاء معری گوش جان فرامیداد. و کاروان به پیش میراند و بر فراز آن اختران فروزان،با لبخندی کودکانه و دیدگانی جاودانه پرگهر میدرخشیدند،و سوی اختران زرین او را با مهر و علاقه به پیش میخواندند،و وجودش را از آوای هزاران زنگهای بلورین آسمان سرشار میساختند. تو ای راه سحرانگیز و جاودانه ناشناس،و ای وطن جدید که پیوسته مرا بسوی خویش میکشانی،مرا و قلب همیشه گریانم را آنجا ببر که چشم بشر هنوز بآن نیفتاده است نزد انسانها پیوسته باید بیدار و آماده و شمشیر بکف باشی،تا که دوستت و دشمنت ترا نرانند و ندرند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.