Skip to main content
فهرست مقالات

نقد - هم نوایی نشانه های متکثر (یادداشتی بر نمایش «سمفونی درد» نوشته وکار حسین پاکدل)

نویسنده:

(2 صفحه - از 50 تا 51)

خلاصه ماشینی:

"به عبارتی دیگر تلاش«روز»برای ایجاد تناسب و همانندسازی میان‌ شرایط بازداشتگاه با اتاقک‌های اقرار کلیسا(در حالی که صدای آغازین،مکان‌ نمایش را یک بیمارستان معرفی کرده است)،زمانی که در ترکیب با قوهء تخیل و بستن چشم‌ها(همچون عمل دولیچ)همراه می‌شود،حرکتی متناوب میان دو قطب‌ قدرت و مذهب را در ذهن تداعی می‌سازد که به تناسب ارجاعات دخیل در متن، (به تصویر صفحه مراجعه شود) نام و عرصهء مکان را از بازداشتگاه به کلیسا(یا هر مکان مذهبی دیگر)و برعکس، (با تشبیه عمل کشیش و بازجو به عمل یک پزشک)مدام تغییر می‌دهد و بدین‌ واسطه،امکان کشف و شهود در لایه‌های زیرین نمایش«چند آوایی»سمفونی درد را میسر می‌سازد. بدین معنی که اگرچه وقایع به ظاهر در یک بازداشتگاه اتفاق می‌افتد و خط سیر حوادث بر بستر اراده‌ای معطوف به قدرت پیش می‌رود،اما به دلیل وجود اشاراتی که‌ هم در کلام و هم در صحنه گنجانده شده‌اند،کلیت نمایش-با ارجاع به مسیح در مقام‌ مظهر و نمادی از رنج و درد-گوشه‌ای از تاریخ جامع درد را به تصویر می‌کشد که در آن‌ بر رنج بشر در حد فاصل تولد و مرگ(و علایم و نشانه‌های دردناک مرتبط با این رنج) به بهترین شکل ممکن تاکید گذشته می‌شود. اما این ارجاع به داستان و سرانجام مسیح که در نهایت،تاریخ جامع درد را به‌ تصویر می‌کشد و ارتباطی بینامتنی میان وقایع داستان«مکتب بی‌خدایی»تیشما و شرگذشت«عیسی»برقرار می‌کند،پازلی را در ذهن تداعی می‌سازد که تکمیل آن منوط به در کنار هم چیدن تکه‌های متکثر و پراکنده‌ای است که هر قطعه از آن را باید در اعمال و گفتار یکی از شخصیت‌های نمایش و یا حتی نشانه‌های بصری موجود در صحنه‌ جستجو کرد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.