Skip to main content
فهرست مقالات

پرفورمنس اعترافی: فرهنگ پست مدرن در تئاتر سال های اخیر آمریکا

نویسنده:

(3 صفحه - از 55 تا 57)

کلید واژه های ماشینی : پرفورمنس ،پرفورمنس اعترافی ،اعترافی ،پست‌مدرن ،امریکا ،پرفورمنس اعترافی دهه ،فرهنگ پست‌مدرن ،تماشاگر ،فرهنگ خودشیفتگی ،خودشیفتگی ،پست‌مدرنیسم ،اجراهای اعترافی ،امریکایی ،اعترافی دهه ،شیوه اجرا ،فرهنگ امریکایی ،شیوه نمایشی ،نظام پست‌مدرن ،اجرای شخصی ،جدید ،کنش اصلی ،ارایه داد ،اصلی ،قرار دادن ،مورد توجه

خلاصه ماشینی:

"دو منبع«تئاتری/تاریخی»برای این شیوه اجرا به سادگی قابل شناسایی است: سنت‌های والای اعتراف گونه رئالیسم امریکایی-که اغلب خودزیستنامه‌ای هستند- مانند آخرین کارهای«اونیل»تا کارهای نخست«آلبی»و اعترافات خودزیستنامه‌ای‌ پرفورمنس‌های فمینیست( feminist performance )در دههء 70،شناخت این‌ دو منبع یک چشم‌انداز تاریخی از مصالح ساختاری این اجراهای اعترافی به دست‌ می‌دهد،اما زمینه اصلی این گرایش را در همگرایی و تقارب این دو که در دهه 1980 اتفاق می‌افتد،می‌توان یافت. پرفورمنس اعترافی: فرهنگ پست مدرن‌ در تئاتر سال‌های اخیر آمریکا مترجم:بهاره شفیعی سروستانی (به تصویر صفحه مراجعه شود) شاید بیشترین شیوه اجرا شده از این نوع نمایش،تک‌گویی باشد. به نظر می‌رسید فرهنگ‌ امریکایی یک شیوه تئاتری خاص برای اجرا کشف کرده است،شیوه‌ای که از مرزهای‌ معمول پا را فراتر گذاشته و دست به خلق هیجانی زده که هنوز از بین نرفته و تاثیر ویژه‌ای بر تئاتر امریکا داشته است. موافقت با این مساله که‌ یک شیوه نمایشی حداقل به اندازه پرفورمنس اعترافی بر قرار دادن گستره استنباط برتر از اراده خلق کردن تاکید می‌کند عجیب به نظر می‌رسد،اما این همان تناقض در تارسیسم و شاید راهنمای ورود به پست مدرنیسم باشد. شاید یکی از دلایلی که اجرای اعترافی به‌عنوان یک شیوه مطلوب و قابل‌قبول در سلیقه و اذهان عمومی نمایان شد،بالا رفتن سطح آگاهی مخاطبان از حضورشان در وقایع و یا تجاربی که حتی منجر به اغراق ذهنی و یا پنهان کردن آگاهی‌شان از صحنه‌ می‌شود باشد،اما این امکان نیز وجود دارد که این آگاهی در خبرها و گزارش‌های ساکن‌ و تجزیه و تحلیل شده توسط خود مشخص کاهش یافته باشد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.