Skip to main content
فهرست مقالات

نگاهی به مباحث موسیقایی: بخش اول

نویسنده:

(3 صفحه - از 4 تا 6)

کلید واژه های ماشینی : موسیقی، فقهی، حکم، دینی، حکم شرعی، غنا، فهم حکم شرعی، فهم حکم شرعی موسیقی، مقام بیان حکم شرعی، حرام

خلاصه ماشینی: "این‌گونه با ابهام سخن گفتن در مقام بیان حکم شرعی سبب‌ می‌شود که گروهی از باب احتیاط از هر صدای موزون و خوش‌آهنگی‌ پرهیز کرده و دیگران را هم پرهیز دهند،و گروهی به بهانه نامعلوم‌ بودن مفهوم غنا یا موسیقی و مشکوک بودن مصداق آن به هر صدایی گوش فرا دهند و هیچ حد و مرزی را مراعات نکنند،و گروه‌ سومی هم به سبب ملاحظات شخصی یا سیاسی و به دلخواه،سنت‌ و مدرنیسم را معیار حلیت و حرمت قلمداد کنند و اشعار مولوی‌ و حافظ را به لهوی‌ترین و مبتذل‌ترین صورت ممکن تحت عنوان‌ موسیقی سنتی و سرود به خورد مردم مسلمان بدهند و به خیال‌ خود آنان را در برابر تهاجم فرهنگی مصونیت بخشند. دفاع از فرهنگ دینی با موسیقی‌ای که با آن ناسازگار است و فرهنگ‌ دینی آن را حرام قلمداد می‌کند،چگونه ممکن است؟ اگر موسیقی سنتی ایرانی،از آن نظر که سنتی و ایرانی است، حلال است و موسیقی مدرن غربی،به سبب مدرن بودن و غربی‌ بودنش حرام است،اولا چرا در مواردی که لازم است مقداری‌ شادی به مردم تزریق شود و بر نشاط و تحرک آنها افزوده شود و مردم به مشارکت در امر توسعه اقتصادی دعوت شوند یا در مواقع‌ جشن و سرور این حکم حرام زیر پا نهاده می‌شود و به وفور از موسیقی پرتحرک و نشاطآور و مدرن غربی استفاده می‌شود؟و ثانیا همین موسیقی غربی برای خود غربیان موسیقی سنتی و محلی قلمداد می‌شود،حال می‌شود گفت یک مصداق واحد از موسیقی در اینجا حرام و در آنجا حلال است؟معلوم نیست این‌ عنوان سنتی و ایرانی چه خصوصیتی دارد که موجب تغییر یا تقیید حکم می‌شود؟غیر از پسند و ناپسند و ملاحظات شخصی‌ و تحکیم نابه‌جای مصلحت‌اندیشیهای سیاسی بر احکام دینی چه‌ نامی می‌توان بر این عمل نهاد؟و این همه به سبب ابهامی است‌ که در تعبیرات فقهی از موضوع حکم در این مورد نهفته است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.