Skip to main content
فهرست مقالات

ادبیات پرخاشگر، زمینه های اجتماعی و آثار آن

نویسنده:

(4 صفحه - از 26 تا 29)

کلید واژه های ماشینی : ادبی، ادبیات، اجتماعی، طنز، هجو، سیاسی، انتقادی، ادبیات پرخاشگر، تصوف، هزل، شعر، شعوبیه، ایران، عصر مشروطیت، فساد، ادبیات فارسی، بیان انتقادهای اجتماعی و سیاسی، جامعه، آثار، طنزهای سیاسی در ادبیات فارسی، آرانی ادبیات و آثار ادبی، تفکر، اوضاع، زبان، ادبیات انتقادی و پرخاشگر، انتقادهای سیاسی و اجتماعی، مردم، ادبیات پرخاشگر در عصر مشروطیت، طنز و هجو، تاریخ ادبیات در ایران

خلاصه ماشینی: "در نخستین‌ قرنهای پس از اسلام نهضت شعوبیه با بینش‌ انتقادی خاص خود،در خور توجه است؛ همچنین حرکت روحانی و معنوی تصوف و نارضایی شیعه در برابر دستگاه خلافت و نیز پیدایش تفکر کلامی معتزله و اسماعیلیه در برابر تسلط کلامی اشاعره،بویژه پس از شدت یافتن‌ تعصبهای مذهبی در قرنهای پنجم و ششم و تسلط قبایل ترک بر ایران،و-که در ادبیات فارسی نیز بازتاب یافته-همه حاصل نوعی نگرش انتقادی در برابر اندیشهء حاکم و مقاومت در برابر آن است. (19) به هر حال آثار ادبی این دوره،بازتابی از اوضاع‌ جامعه هستند و حکایت دردهای مردم در این‌ روزگار،گاه به صورت شکایتهای دردانگیز منظوم و منثور بیان شده و گاه نیز به شکل هجو و هزل و مطایبات تکان دهنده جلوه کرده است؛در این دوره‌ بسیاری از افراد خانقاهی و بی‌اعتنا به دنیا هم به‌ دلیل عظمت واقعه،حقایق جامعه را باز گفته‌اند که‌ مجموعهء این آثار،مصداق کامل ادب انتقادی در این دوره است. (24) به هر حال،با گذشت چند قرن از حملهء مغول، بتدریج از رعب و وحشت و ویرانگری حاصل از آن‌ و نیز از شدت انتقادها کاسته شد و از این زمان به‌ بعد تا عصر مشروطیت،نهضتی برای بیان‌ انتقادهای اجتماعی و سیاسی به وسیلهء ادبیات، بوجود نیامد؛با این همه در دوره‌های بعد،شعر انتقادی و بویژه طنز و هجو و هزل از رونق‌ نیفتاد. (30)به هر حال در دورهء مشروطه،نهضتی برای اصلاح جامعه شکل‌ گرفت و مسایل اجتماعی و معایب عمومی جامعه‌ به وسیلهء ادبیات و در قالب طنز بیان شد،در حالی‌ که پیش از آن در جامعه چنین شرایطی پدید نیامد که شاعر و نویسنده،بتوانند علل فساد را به طور صریح بررسی کنند و بازگو شوند،و مردم هم‌ آگاهی و آمادگی لازم برای اصلاح جامعهء خود را نداشتند."

صفحه:
از 26 تا 29