Skip to main content
فهرست مقالات

خسته از بار بودن در کندو (اثر فریدون گله)

نویسنده:

(4 صفحه - از 44 تا 47)

خلاصه ماشینی:

"در سال 1351 با دو فیلم دشنه‌ و کافر ضمن اثبات مهارتهای بیانی‌اش در سینما ثابت می‌کند که می‌شود به فضاها و روابط گیشه‌پسند تماشاگر پرداخت و هم در کنار آن نقد و تحلیل واقع‌بینانه‌ای از مناسبات آدمهای اقشار زیر متوسط ارائه داد، او در سال 1353،برای اولین بار در سینمای ایران‌ به سراغ مضمونی می‌رود که نه‌تنها رگه‌های‌ ناتورالیسم اجتماعی را در فضای کلیشه‌ای‌ فیلمفارسی تزریق می‌کند،بلکه جسارت و جرأتی‌ از طرح مناسبات تیره و تبعیض‌آمیز طبقات اجتماعی‌ به تصویر می‌کشد که بسیار متفاوت و بکر است. ناخودآگاه تماشاگر را حساس و متوقع می‌کند که‌ ابی باز هم مثل سکانس قبل از کافهء ششم در تاکسی حسرتمندانه بگوید:اگه تلفن جواب می‌داد!» کار به اینجا نمی‌کشید ولی این‌بار،درست در همین لحظه که بیننده ناخودآگاه انتظار این اشاره‌ را دارد،صدای زنگ تلفن؛همان صدایی که در سکانس آغازین فیلم از تلفن قدیمی عمارت شنیده‌ بودیم و به نوعی جواب ردی به درخواست عاجزانهء ابی داده بود،روی کلوز آپ دردمند ابی می‌آید و ابی با نگاه حسرتمند و پشیمان از پیرمرد روگردانده‌ و سالن را ترک می‌کند. اگرچه نماینده تلخ زبان تقدیر در این آخرین کافه،به تمامی شکسته می‌شود ولی‌ ابی از محتومیت فرجامی که از همان اولین حضور آینه گوشزد می‌شده راه گریزی ندارد و دست تقدیر او را دوباره به زندان و همان هم‌سلولی پیوند می‌زند و بدین ترتیب قاب بستهء آینه‌ها با فرجامی‌ که در انتهای فیلم برای ابی رقم می‌خورد،مصداقی‌ عینی و تحقق‌پذیر می‌یابد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.