Skip to main content
فهرست مقالات

ادبیات و سینما: قصه یا فیلم (گاو)

نویسنده:

(2 صفحه - از 32 تا 33)

خلاصه ماشینی:

"چون قصه چهارم، با حد اقل شرح صحنه و فضاسازی نوشته شده و کاملا متکی به محور قصه‌ (مرگ گاو و استحاله مش حسن)و مبتنی بر دیالوگ است. مهرجویی با تجربه‌ای که از نمایشنامه و اجرای نمایش گاو4بر صحنه‌ داشته،و با دقت کافی در قصه‌های عزاداران بیل و همفکری ساعدی با او، در پرداخت هر جمله از داستان ساعدی،با مکث و تأکید بر واکنش آدمهای‌ قصه،مجال بیشتری به فضاسازی و روانکاوی قصه و آدمهای قصه داده‌ است. »5کل مطلبی‌ که ساعدی در فصل طناب پیچ کردن مش حسن و بیرون بردن او از ده‌ می‌دهد همین‌قدر است اما مهرجویی کشمکش و مقاومت مش حسن را در نماهای متعدد و از طویله و روستا-با حضور روستائیان-شروع می‌کند و در باد و باران به آخر می‌رساند. در قصه ساعدی اشاره چندانی‌ به وابسته بودن مش حسن-به لحاظ معیشتی،روانی و عاطفی-به گاو نشده است اما در فیلم همهء این موارد در آن صحنه‌های اضافه شده اول فیلم‌ گنجانده شده تا وقتی مش حسن به نون مبتلا می‌شود باورپذیر باشد. »8 صحنه را ساعدی طوری نوشته است که از همین مرحله مش حسن‌ در ورطهء جنون می‌افتد و در عین حال مش اسلام و دیگران نیز به جنون‌زدگی‌ او دامن می‌زنند زیرا آنها هستند که ابتدا مرگ گاو را انکار می‌کنند. و این هر دو را چنان به سادگی برگزار می‌کرد که خواننده قصه ملتفت‌ شگرد او نمی‌شود اما در ورطهء فضاسازی او از بیل و بیلی‌ها می‌افتد:«شام که خوردند،آمدند و جمع شدند لب استخر."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.