Skip to main content
فهرست مقالات

طعم تلخ در متن و حاشیه

نویسنده:

(8 صفحه - از 46 تا 53)

کلید واژه های ماشینی : فیلم، سینما، فیلمساز، تماشاگر، قصه، تصویر، کارگردان، دختر، دیالوگ، شبهای روشن

خلاصه ماشینی:

"آیا حق‌ با او نیست؟ رأی باز:لذت سینما یا فرهنگ خیابانهای پایین شهر اگر بپذیریم که یک فیلم سینمایی را هم می‌شود با دوربین دیجیتالی‌ که به قول فیلمساز به اندازه یک کف دست است ساخت-که البته تصور نمی‌کنم فرض صحیحی باشد-رای باز،نخستین فیلم مطرح این نوع‌ فیلمسازی،در حد فیلم اول فیلمساز و در مواجهه با فیلمهای جشنواره 21، اثری‌ست که می‌توان با آدمهای آن همراه شد،ولو اینکه از این نوع سینما تبدیل شده به ادای روشنفکری و نخبه‌گرایی خوشت نیاید. شبهای روشن به جز یکی دو مورد که ذکر کردم؛یکی بسیجی که اضافه‌ است و دیگری پلان آخر فیلم،زمانی که دوربین روی کتاب«شخصیت روشن» نرگس اخوان متمرکز می‌شود که به شدت بی‌وجه است و تنها می‌توان آن‌ را ادای دینی ظاهری و سطحی به حساب آورد به داستایوسکی و قصه‌ «شبهای روشن»اش-مثل این می‌ماند که نویسنده تیتر مطلبی را گذاشته، بی‌آنکه در مطلب اثری از جمله تیتر باشد و به ناگاه در پاراگراف آخر به شکلی‌ کاملا دفعی تیتر مطلب را در میان جملاتش می‌آورد-باقی‌اش به زعم من‌ سینماست و از محصولات سردرگم جشنواره 21،یک سروگردن بالاتر. چون اساسا کنشی در آدمها صورت نمی‌گیرد و همینطور واکنشی-قابل توجه هیأت محترم داوران و نظرشان درباره‌ شبهای روشن-هیاهوی نامه‌های باد،سال گذشته به شکلی بود که فیلمساز اسکار رفته ما را هم ذوق‌زده کرد و او چنان به حمایت از فیلم پرداخت که‌ گویی با شاهکاری طرفیم(بماند که خود او شاهکاری دارد به نام بچه‌های‌ آسمان)یاد حرف خسرو دهقان می‌افتم که گفت:«نظر کوروساوا[درباره‌ کیارستمی‌]،چرا باید برای ما مهم باشد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.