Skip to main content
فهرست مقالات

ادبیات و سینما: از رنجی که می بریم و از رنجی که...(عزاداران بیل، گاو)

نویسنده:

(4 صفحه - از 60 تا 63)

کلید واژه های ماشینی : گاو، قصه، ساعدی، زن مشدی حسن، فیلم، زن، نگاه زن مشدی حسن طویله، مشدی بابا و پسر مشدی، صدای گریه زن مشدی حسن، عزاداران بیل

خلاصه ماشینی:

"آنقدر اسیر تخیل خام خود از موسرخه و فریفتهء شکل و شمایل صورت بزک کرده‌ از دودهء او می‌شود که فراموش می‌کند این قصه نه فقط به لحاظ استنادی و یا ساختاری روایت ساعدی،در هیچ‌یک از انواع بیان آن نیست،بلکه اصلا چنین آزاری در دنیای ساعدی جای ندارد. و در تقلید از مشدی حسن قصه در اعتراض به زنش در رودربایستی و دست به عشوه و کوتاه آمدن برمی‌دارد که«اگه من یه روز نباشم این حیوونی‌ باید تلف بشه؟» ترفندی مثل خارج شدن دود از قهوه‌خانه،وقتی یکی از مردها می‌گوید: «خدا خودش چاره کنه». «یا علی»گفتنهای آدمها نیز در هر دو موقع دفن گاو و بردن مشد حسن از همین دست است و در کنار آن،استفادهء ابزاری برای تحت تأثیر قرار دادن مخاطب در صحنهء بی‌حس و رمق دفن گاو،که به زور حرکت آهسته‌ مقطع هم حاصل نمی‌شود. » دفن گاو در طویله به لحاظ موقعیت خاص یک طویله هم بر بار تراژیک‌ قصه می‌افزاید،هم دلیلی می‌تواند باشد برای این که مشد حسن به آنجا پناه‌ ببرد،و بخواهد که همان‌جا بماند. همین‌جا باید گفت تمام‌ قصه‌های«عزاداران بیل»در عین‌ حال که استقلال دارند،به هم‌ پیوسته‌اند،و مثلا نمی‌توان فهمید اسلام در قصه هشتم چگونه و قربانی چه شده است؟مگر این‌ که بدانیم در قصهء هفتم خیلی‌ پنهانی و پوشیده چگونه‌ بی‌ترحمی خود را نسبت به‌ موسرخه بروز می‌دهد و اینکه جای پای او را در قصه‌های دیگر بیابیم."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.