Skip to main content
فهرست مقالات

آخرین مشاعره (نقد شبهای روشن)

نویسنده:

خلاصه ماشینی:

"شخصیت‌های فیلم‌ شبهای روشن برخلاف اینکه از ادبیات داستانی‌ روسیه اقتباس شده‌اند،شعر گونه‌اند و بیشتر حاصل‌ ذهن شعر دوست سعید عقیقی-علاقه عقیقی به‌ شعر-نو و کلاسیک-در اینجا به زیبایی نمایان‌ شده است و قطعه‌هایی که از شاعران مختلف از سبک‌های گوناگون شنیده می‌شود،مستقیم وارد داستان فیلم می‌شود و به یکی از شخصیت‌های‌ اصلی و تأثیرگذار فیلم تبدیل می‌شود. صحنه‌ای در فیلم وجود دارد که دو شخصیت اصلی‌ آخرین مشاعره خود را انجام می‌دهند و این مشاعره‌ لایت موتیفی است که نوستالژی ایجاد می‌کند و (تصویرتصویر) گارینه نظریان ترحم‌برانگیز است. رویا هم شباهتهایی زیاد به استاد دارد و اصلا برای‌ همین است که بین آنها رابطه‌ای ناآشنا ولی ژرف‌ ایجاد می‌شود و اصلا برای همین است که این دو شخصیت در کنار هم دوام می‌آورند و باهم حرکت‌ می‌کنند. شب،عنصر دراماتیک بیشتر فیلمهای سینمایی است و البته فیلمسازهای‌ بسیاری هستند که استفاده بسیار مناسبی از شب‌ و تاریکی آن نموده‌اند و فرزاد مؤتمن یکی از این‌ فیلمسازان است که شب را بستری مناسب و ظریف‌ برای اجرای قسمتهایی مهم از فیلم خود قرار داده‌ است. (در برخی نقدهای نوشته شده بر فیلم شبهای روشن،ریتم کند فیلم یکی از اشکالات‌ اساسی عنوان شده است که اصلا اینگونه نیست) مثلا در صحنه‌ای که رویا و استاد در دو سوی میز نشسته‌اند و پوستری میانشان بر دیوار دیده می‌شود، دوربین با توجه به صحبت هرکدام از شخصیتها بر آنها پن می‌کند و درحالی‌که شخصیت در حال‌ صحبت در کادر خود جای می‌دهد دیگری را از کادر خارج می‌کند و این روند ادامه پیدا می‌کند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.