Skip to main content
فهرست مقالات

میزگرد: تئاتر خصوصی آری؛ اما...

مصاحبه کننده:

مصاحبه شونده:

(4 صفحه - از 22 تا 25)

خلاصه ماشینی:

"همه معضلات ما در واقع‌ از کودتای 1332 به این طرف شروع می‌شود و هم خدشه در استمرار تئاتر به وجود می‌آید و هم عرصه‌ای برای تئاتر سیاسی به عنوان ابزار برای تعدادی ایجاد می‌شود و هم اینکه ما مراکز مستمر وابسته به دولت نداشتیم تا اگر رژیم عوض می‌شد اینها به‌ صورت قانونمند به فعالیت خود ادامه دهند و استمرار یابند. اگر همه اینها اتفاق بیفتد،مطمئن هستم‌ که تئاتر خصوصی در کشور ما می‌تواند آنقدر جذابیت داشته باشد که بتواند بودجه خود را تأمین کند و در آن صورت شاید تئاتری،دنبال سینما نرود و یا وابسته به دولت و مستخدم نخواهد شد. راه کار شما برای رشد تئاتر خصوصی چیست؟ جعفری:وقتی نمایش«پرومته در زنجیر»را اجرا برده بودم که کار بسیار درخشان‌ و دلی بود و من هنوز هم از آن راضی‌ام،یک آقایی در جلسه نقد و بررسی گفت:«آقای‌ جعفری،اگر کسی غیر از تو بود،می‌گذاشتند این نمایش به روی صحنه برود؟»من به‌ عنوان هنرمند چه باید می‌گفتم. رایانی:فکر می‌کنید این روند را آسیبهایی هم تهدید می‌کند یا نه؟ محمود عزیزی:وقتی من در بخش‌ خصوصی حضور داشته باشم در آن‌ صورت،کسی نمی‌تواند به من بگوید که‌ چه چیزی عرضه کنم؛چون من با بازار مواجه هستم و بر اساس شرایط بازار تولید و عرضه می‌کنم (به تصویر صفحه مراجعه شود) عزیزی:ما یک سری پوششهای قانونی را برای کار لحاظ می‌کنیم. این شش هدف‌ با آن حمایت عمومی دولت برای تئاتر کشور،فکر می‌کنم هم تمرکز جمعیت در مرکز را از بین می‌برد و هم فشار به دولت کاسته می‌شود و از همه مهمتر اینکه مسأله اساسی این‌ است که ما داریم هزینه‌های بعد از جنگ را می‌پردازیم."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.