Skip to main content
فهرست مقالات

گفتگوی ویژه: از روزگار رفته حکایت

مصاحبه کننده:

مصاحبه شونده:

(4 صفحه - از 14 تا 17)

کلید واژه های ماشینی : تئاتر، دانشکده هنرهای دراماتیک، سینما، نمایش، کارگردانی، انقلاب، رییس دانشکده هنرهای نمایشی، حروفیه، دانشجویان، تماشاگر

خلاصه ماشینی:

"با بروز انقلاب و در جریان انقلاب فرهنگی چه‌ تغییراتی در سیستم دانشکده‌های تئاتر رخ داد؟کدامیک (به تصویر صفحه مراجعه شود) از استادان و مدرسان با توجه به آرمانها و خواسته‌های‌ جمهوری نوپای جدید،لیاقت و کفالت دانشجویان‌ دانشگاه اسلامی را نداشتند؟چه کسانی رفتند و چه‌ کسانی آمدند؟ بلافاصله پس از انقلاب در دانشکده هنرهای زیبا؛ چون بیشتر جو دانشجویی آنجا در دست بچه‌های چب‌ بود،تغییرات را همانها دادند و چند نفر از استادان تغییر یافتند؛مثلا«سعید سلطانپور»را آوردند و«محسن‌ یلفانی»و مدتی هم«عزت الله انتظامی»را. ما آدم تئاتری نداشتیم که در آن بحبوحه این همه رشادت‌ به خرج داده و مایه گذاشته باشد تئاتر قبل از انقلاب تئاتری بود که مردم در شکل توده‌ با آن ارتباط برقرار نکرده بودند. دانشکده‌های تئاتر هم که مشخص‌ است و مطابق برنامه‌ها و شرح وظایفشان عمل می‌کنند و درس می‌دهند و از خلال این آموزشها،استعدادهای‌ بالقوه دانشجو را به هنرمندان بالفعل تبدیل می‌کنند؛ اما گویی در کشور ما از نظر فرهنگی،مرز مشخص‌ و تعریف‌شده‌ای وجود ندارد که بازیگر یا کارگردان‌ بداند از آموزشی که دیده است چطور در راستای علایق‌ عمومی،فرهنگ جامعه و ضرورتهای زمان استفاده کند. نیروهای‌ انسانی به لحاظ تکنیکی،استعدادهای والایی دارند و نیروها،آموزش خوب و بنیه‌دار دیده‌اند؛اما به‌طور عمومی‌ اگر از یک دانش آموخته و کارشناس تئاتر بپرسید الان و در این کشور و با شرایط تاریخی و فرهنگی که دارد چه‌ تئاتری باید به صحنه برود که از لحاظ فنی،قدرت فراوان‌ دانشکده‌های تئاتر هم که مشخص است و مطابق برنامه‌ها و شرح وظایفشان‌ عمل می‌کنند و درس می‌دهند و از خلال این آموزشها،استعدادهای بالقوه‌ دانشجو را به هنرمندان بالفعل تبدیل می‌کنند داشته باشد و به لحاظ روحی و عاطفی،تمنیات درونی‌ ملت ایران را بازگو کند،پاسخ روشنی دریافت نخواهید کرد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.