Skip to main content
فهرست مقالات

نخل بند شعرا

نویسنده:

(4 صفحه - از 54 تا 57)

کلید واژه های ماشینی : خواجو، شاعر، غزلیات، آثار و احوال خواجوی کرمانی، اشعار، مثنوی، سام‌نامه، قصاید، سام، سفر

خلاصه ماشینی:

"بنابراین شاعر،به‌ انزوای درون کشیده می‌شود و در طاس طنز و هجو و هزل‌های شخصی می‌افتد و اگر داستانی‌ می‌سازد،قصه‌های عاشقانه و عارفانه و پر ماجراست،آن هم داستان‌هایی چون قصه‌ اسکندر و یوسف و زلیخا و نظایر آنها که با طبع‌ ملول و ماجرا پسند شاعر سازگار است و لااقل‌ موجبات انصراف وی را از افسردگی‌ها و ملال‌های‌ زمانه فراهم می‌آورد،بنابراین،در چنین اوضاعی‌ اوست که خواجوی کرمانی شاید مدت‌ها قبل از سرودن آثار تغزلی و غنایی خود،چون غزلیات‌ و قصاید و خمسه مشتمل بر مثنویات حکمی‌ و عاشقانه:(گل و نوروز،روضة الانوار، کمال نامه،گوهرنامه و همای و همایون)و تحت‌ تأثیر سفر و گشت و گذارهای روزگار جوانی و سرزندگی خویش،به سرایش سام نامه در همان‌ وزن و بحر شاهنامه فردوسی می‌پردازد و بر آن‌ می‌شود که با نظم داستان‌های دلاوری‌ها و ماجراهای عاشقانه سام نریمان حماسه‌ای بپردازد که جای خالی آن در مجموعه داستان‌های خاندان‌ رستم،بسیار محسوس است،زیرا اگر چه‌ فردوسی و اسدی و دیگران بسیار از داستان‌های‌ افراد خاندان رستم را به نظم درآورده بودند،اما هنوز هیچکس داستان‌های سام نریمان را منظوم‌ نساخته و در یک جا گرد نیاورده بود. خواجو در سام نامه می‌کوشد تا به استناد روایات‌ کتبی یا شفاهی خاصی که کیفیت آنها بر ما معلوم‌ نیست همه ماجراهای سام را مستقلا به نظم درآورد،ولی در جریان کار سام بیشتر شبیه به‌ اسکندر و سام نامه همانند اسکندرنامه نظامی از آب‌ درمی‌آید و در آن روحیه غنایی و عاشقانه در عمل و نتیجه‌گیری‌های عرفانی بر روح حماسی غلبه‌ می‌کند و جریان داستان به هیچ وجه تنها به شاهنامه‌ نزدیک نمی‌شود بلکه به هدف‌ها و رویه‌های‌ پهلوانی این اثر بزرگ نیز شباهتی نمی‌یابد..."

صفحه:
از 54 تا 57