Skip to main content
فهرست مقالات

رقص سیاهان، مبارزه ای در راه آزادی

نویسنده:

مترجم:

(6 صفحه - از 88 تا 93)

کلید واژه های ماشینی : رقص، رقص سیاهان، آفریقایی، بردگان، کاراییب، رقص‌های قبایل آفریقای غربی، حرکات، زنان، رقص کالندا، ریتم‌ها

خلاصه ماشینی: "بسیاری از آوازهایی که‌ همراه این رقص‌ها خوانده می‌شد،مرثیه‌هایی بود که به‌ مناسبت دوری بردگان از زادگاه و خانواده‌هایشان‌ سروده می‌شد. یکی از تماشاچیان رقص‌های دورگه‌های‌ کاراییبی،در قرن هجدهم،این چنین نوشته است: «سیاهان همه‌ی روز خود را،مشتاقانه،به رقص‌ (به تصویر صفحه مراجعه شود) می‌گذرانند که در حقیقت،در حکم تمرین و ورزش‌ برای آنهاست». « Creole »های اسپانیایی مقیم لوییزیانا نیز به این رقص علاقه‌مند بودند و حتی سوابقی از رقص‌ زنان راهبه وجود دارد که بیانگر شادمانی آنها از ولادت‌ منجی موعود می‌باشد. این رقص از جزایر« Wind Ward »و (به تصویر صفحه مراجعه شود) « Santo Domingu »آغاز شده و تا نتواورلئان و کوبا نیز رواج یافت. رقص‌های گومبی از رقص‌های دایره‌ای بودند و در لحظات اوج این رقص،تعدادی از رقصنده‌های‌ اصلی،از میدان رقص خارج می‌شدند و خود را مشتاقانه و با شدت به اطراف پرت می‌کردند و گاه از شدت وجد و بی‌قراری،بدن خود را در روی زمین، پیچ و تاب می‌دادند و در همین ضمن،صدای نواختن‌ طبل نیز به اوج خود می‌رسید. برده حتی در رقص به بردگان کوچ‌نشین،در سراسر هند غربی، (به تصویر صفحه مراجعه شود) اجازه داده می‌شد تا رقص‌های خود را طی سه روز از ایام کریسمس اجرا نمایند،در صورتی که سایرین، رقص‌های خود را به شب دوازدهم( Twelfth Night ) محدود می‌کردند. رقص کشتن مارها( Matar la Culebra ): نمونه غم‌انگیزی از این رقص‌های مرتبط با جشن‌های مسیحیان،رقص کشتن مارها ( Mater la Culebra )بود،که در هاوانا و کوبا انجام‌ می‌شد و این رقص‌ها تا 1951 نیز انجام می‌شده که‌ توسط فرناندو اورتیز( Fernando Ortiz )،محقق‌ کوبایی ثبت شده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.