Skip to main content
فهرست مقالات

مبانی نظری/ دیدگاه جمعی در باب غنا و موسیقی

نویسنده:

(12 صفحه - از 20 تا 31)

کلید واژه های ماشینی : موسیقی ،غناء ،الحان ،حزن ،طرب ،لفظ ،روح ،لهوی ،نفسانی ،هنر ،آواز ،لحن ،ترجیع ،اشعار ،نغمات ،انسان ،زیبایی ،کلام ،قرآن ،وحدت ،تحریر ،لفظ غناء ،تعریف ،روایات ،شادی ،غناء حرام ،تعریف لفظی غناء ،حرام ،لفظ غناء و موسیقی ،ظاهر

خلاصه ماشینی:

"9. نظر فیض کاشانی(قدس سره) گروه سوم،فقهای وارسته و گرانقدری چون مرحوم فیض کاشانی و ملا محمد باقر خراسانی و پیروان آنها هستند که معتقدند غناء به‌معنای‌ لغوی آن یعنی صوت خوش با ترجیع و تحریر،فی نفسه حرام نیست،بلکه‌ مخصوص به مواردی است که مشتمل بر امری از فسوق و معاصی باشد، از قبیل استفاده از آلات لهو،کلام کذب و باطل،هجو مؤمن،سخن‌ شهوانی،کشف محاسن زنان،تداخل مردان در مجالس زنان،همان‌گونه‌ که در عهد خلفای اموی و عباسی متداول و متعارف بوده است و برعکس، اگر تغنی به اشعار زاهدانه که تحریک و ترغیب در فضائل و امور انسانی‌ می‌کند و انسان را متوجه حضرت حق می‌گرداند و بهشت و دوزخ را یادآور می‌شود،یا موجب هر نوع تحریک و تذکر و تهییج صحیح انسانی و حماسی‌ و عاطفی برای تحقق اهداف الهی می‌گردد،از نوع غناء حلال و مطلوب‌ و مرغوب فیه عقلا است. نقد دیدگاه فیض کاشانی نکتهء اساسی و مهمی که از نظر اکثر بزرگان مبهم و نامعلوم مانده، این است که غناء موردنظر در شرع را با معنای لغوی آن،یعنی صوت‌ حسن و آواز خدادادی زیبا که رسول اکرم(ص)در حدیثی آن را از ویژگی‌های‌ امت خود ذکر فرمودند51،خلط کرده و اغلب،یکی دانسته‌اند و نهایتا گفته‌اند که اگر این صوت خوش با کیفیت لهوی و مناسب مجالس فسق و فجور خوانده شود،غناء حرام خواهد بود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.