Skip to main content
فهرست مقالات

مبانی نظری/ دیدگاه جمعی در باب غنا و موسیقی

نویسنده:

(12 صفحه - از 20 تا 31)

کلید واژه های ماشینی : موسیقی، حزن، طرب، لفظ، روح، لهوی، هنر، آواز، لحن، ترجیع

خلاصه ماشینی:

"9. نظر فیض کاشانی(قدس سره) گروه سوم،فقهای وارسته و گرانقدری چون مرحوم فیض کاشانی و ملا محمد باقر خراسانی و پیروان آنها هستند که معتقدند غناء به‌معنای‌ لغوی آن یعنی صوت خوش با ترجیع و تحریر،فی نفسه حرام نیست،بلکه‌ مخصوص به مواردی است که مشتمل بر امری از فسوق و معاصی باشد، از قبیل استفاده از آلات لهو،کلام کذب و باطل،هجو مؤمن،سخن‌ شهوانی،کشف محاسن زنان،تداخل مردان در مجالس زنان،همان‌گونه‌ که در عهد خلفای اموی و عباسی متداول و متعارف بوده است و برعکس، اگر تغنی به اشعار زاهدانه که تحریک و ترغیب در فضائل و امور انسانی‌ می‌کند و انسان را متوجه حضرت حق می‌گرداند و بهشت و دوزخ را یادآور می‌شود،یا موجب هر نوع تحریک و تذکر و تهییج صحیح انسانی و حماسی‌ و عاطفی برای تحقق اهداف الهی می‌گردد،از نوع غناء حلال و مطلوب‌ و مرغوب فیه عقلا است. نقد دیدگاه فیض کاشانی نکتهء اساسی و مهمی که از نظر اکثر بزرگان مبهم و نامعلوم مانده، این است که غناء موردنظر در شرع را با معنای لغوی آن،یعنی صوت‌ حسن و آواز خدادادی زیبا که رسول اکرم(ص)در حدیثی آن را از ویژگی‌های‌ امت خود ذکر فرمودند51،خلط کرده و اغلب،یکی دانسته‌اند و نهایتا گفته‌اند که اگر این صوت خوش با کیفیت لهوی و مناسب مجالس فسق و فجور خوانده شود،غناء حرام خواهد بود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.