Skip to main content
فهرست مقالات

موسیقی و عرفان: ای خدا جان را عطا کن آن مقام

مصاحبه شونده:

(5 صفحه - از 6 تا 10)

کلید واژه های ماشینی : موسیقی، عرفان، شعر، شعر مولانا، موسیقی و عرفان، استاد، شعر حافظ، هنر، عشق، شاعر، ربابی، شعر مولانا به عشق عرفانی، زبان موسیقی زبان عرفان، ادبیات، کلام، زبان، روح، عارف، انسان، حقیقت، غم عشق، شعر حافظ مفهوم موسیقی، حقیقت شعر مولانا، احساس، دردانه‌ی استاد علم و عرفان، اشعار حافظ و سعدی، سازی شنیدم ساز، استادان خوب موسیقی، دیوان شمس، احوالات عرفانی شاعر

خلاصه ماشینی: "عارف می‌گوید: هر که را اسرار حق آموختند مهر کردند و دهانش دوختند» عارف هرگز احوالات خود را بروز نمی‌دهد،آن راز الهی را در پرده می‌زند موسیقی هم در پرده نواخته‌ می‌شود هر دو در استتارند و مستور،منتهی در همان‌ استتار هم زبانشان برای اهل آن قابل فهم است: «آن کس است اهل بشارت که اشارت داند نکته‌ها هست ولی محرم اسرار کجاست» آنهایی که اهل اشارتند این اشارت را از موسیقی‌ می‌گیرند و از آن عارف هم می‌گیرند و همان‌طور که‌ شما اشاره کردید عرفان و موسیقی کاملا باهم عجین‌ شده‌اند. یعنی‌ همان‌گونه که عرفان حریم خاص خودش را دارد و نامحرم را به آن راهی نیست شاید بتوان گفت در موسیقی هم همین حالت وجود دارد که واقعا گوش‌ نامحرم از شنیدن آن سروش الهی محروم است و به‌ قول حافظ: «تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی‌ گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش» که شاید بتوان این بیت را به تعبیری وصف‌ حال موسیقی از نوع الهی و از نوع قدسی و پاک آن‌ دانست. هرچند در سالهای اخیر گرایش جوانان به موسیقی بیشتر از گذشته است و موسیقی عرفان و اصیل ما نیز خیلی مورد استقبال‌ جامعه قرار گرفته است ولی بایستی حتی المقدور در موسیقی از شعر خوب استفاده شود و هرکسی نیز به عنوان هنرمند عرضه نشود یعنی جایگاهی نباشد که‌ هرکسی بتواند به عنوان سره با ناسره یکی باشد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.