Skip to main content
فهرست مقالات

ققنوس نهم

(5 صفحه - از 40 تا 44)

خلاصه ماشینی:

"گروه مروارید سیاه را از سال 1380 در چهارمین‌ جشنوارهء موسیقی خوزستان از دل گروهی که آنان را با همهء هنرشان به خطا می‌برد،شناسایی کرده آنان را به جشنوارهء موسیقی مناطق و نواحی کرمان فرستادم و افتخارات‌ آنان با درخشیدن در آن جشنواره به عنوان گروه برتر که‌ بی‌سابقه در آن جشنواره بود آغاز گردید،این گروه در ایجاد فضای ضرباهنگ سحرانگیز ماهرانه کار می‌کنند و نوعی‌ پلی‌ریتیمک خاص دارند که در لحظه شکل می‌گیرد و ادامه‌ می‌یابد،بداهه در اجرایشان و طراحی کرسی‌های ضرباهنگی‌ که رجب‌زاده ایجاد می‌کند و بقیهء افراد گروه آن را ادامه‌ می‌دهند فوق العاده و اعجاب‌انگیز است و بسیار شادمانم که‌ مرکز موسیقی حوزه هنری در این برنامه اهتمام به چنین‌ کارهایی دارد و این اجراهای محجور موسیقی جنوب ایران‌ را با همهء ظلمهایی که شده است احیاء می‌کند. از این همه مجموعه‌های عکس که درباره ایلات‌ و عشایر و اقوام مختلف ایرانی در کتاب‌های قطع بزرگ و کوچک چاپ می‌شود چند عدد آنها به زندگی عرب‌های‌ خوزستان اختصاص دارد؟مردمی که چهار گونه زندگی‌ «بدوی»،«هورنشینی»،«روستایی»و«شهری»دارند که‌ در ایران تقریبا کم‌نظیر است. هنرمند نقاش یا عکاس یا موسیقی‌پژوه یا جامعه‌شناس یا تاریخنگار یا داستان‌نویس‌ ایرانی،آن‌قدر که به سایر مناطق ایران پرداخته،آیا به‌ عرب‌های خوزستان پرداخته است؟ اگر از کتاب«تاریخ پانصد ساله خوزستان»سید احمد کسروی بگذریم که درباره تاریخ خوزستان تا مقطع‌ فرمانروایی شیخ خزعل در هفتاد سال پیش نوشته شده‌ است،در ادبیات تاریخی و اجتماعی 50-60 سال‌ اخیر کمترین اشاره‌ای به زندگی مردم عرب خوزستان‌ دیده نمی‌شود و اگر کسی هم کاری کرده جز مسخ چهره‌ اجتماعی و تاریخی آنان،چیزی ارایه نداده است. در پایان این دوران شکوهمند هنر و فرهنگ عربی(ایرانی)،دستگاهی به نام هویزاوی‌ «المقام الهویزاوی»در دربار خاندان آل مشعشع پدید آمد که دستگاه موسیقی خاص عرب‌های خوزستان و یکی از بهترین مقام‌های موسیقی بین النهرینی است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.