Skip to main content
فهرست مقالات

سازهای نواحی کرمان

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : کرمان، استان کرمان، استان، سازهای نواحی استان کرمان، سازهای نواحی کرمان، پوست، نوازنده، موسیقی، روستای، چوبی

خلاصه ماشینی: "معمولا بر بدنه این ساز زنگوله‌ای با نخی از جنس کنف آویزان است و نوازنده در مواقعی زنگوله را بر روی پوست بالایی می‌گذارد تا در هنگام نواختن‌ (به تصویر صفحه مراجعه شود) (به تصویر صفحه مراجعه شود) و لرزش پوست،صدای زنگداری ایجاد شود. دایره:این ساز با ابعاد و اندازه‌های مختلف و تکنیک نوازندگی متنوع‌ در اکثر مناطق استان اجرا می‌شود. طرز نوازندگی دپ در بین دراویش نعمت اللهی نیز به این صورت‌ است که دپ را با یک دست گرفته و با دست دیگر به صورت آزاد و به تمام نواحی پوست و حتی کمانهء چوبی آن ضربه وارد می‌کنند. در قسمتهایی از استان که رطوبت هوا زیاد است و سازهایی مانند دهل، نقاره و تمبک محلی به علت طبیعی بودن پوست آنها،آسیب‌پذیرترند، از این ساز استفاده می‌شود. سنگ:این ساز بدوی علاوه بر مناطق یاد شده در بعضی از روستاهای‌ کهنوج و سبزه‌واران نیز اجرا می‌شود و نحوه استفاده از آن به این‌ صورت است که سنگها را به شکلهایی مسطح و تیغه‌ای می‌تراشند و در سر ضرب آهنگها و ترانه‌ها به هم می‌کوبند. نی محلی:این ساز در بیشتر مناطق استان به صورت لبی اجرا می‌شود ابعاد و تعداد سوراخهای نی در استان متغیر می‌باشد. 3. سازهای زهی آرشه‌ای: تنها ساز رایج این خانواده نوعی قیچک است که در اصطلاح محلی‌ به آن چنگ گفته می‌شود. این ساز در منطقی از نرماشیر،جیرفت، کهنوج و بردسیر رایج است و به نوازندهء آن،چنگی گفته می‌شود چندی پیش در جشنواره موسیقی نواحی کشور از شیر محمد احمدی، چنگی منطقهء بردسیر کرمان،به عنوان یکی از مفاخر قیچک‌نوازی‌ ایران تجلیل به عمل آمد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.