Skip to main content
فهرست مقالات

صبا، نیمای موسیقی ما

نویسنده:

(5 صفحه - از 49 تا 53)

کلید واژه های ماشینی : موسیقی، صبا، نوا، ویلون، موسیقی ایرانی، کمانچه، ویلون نوازی، نوازی، ویلون صبا صدای کمانچه، نوازندگی

خلاصه ماشینی:

"مرحوم صبا در این فضا بود که نه تنها ویلون را احیا،بلکه آن را متناسب با نوای ایرانی‌[سازی‌]رسمی‌ و رایج کرد وغریب به دو نسل را تحت‌تأثیر خویش قرار داد، تا جایی که دیگر کمتر کسی رغبت انتخاب«تار»به عنوان ساز اصلی خویش را داشت! به‌طور مثال«حسین هنگ‌آفرین» و«نصر الله مین‌باشیان»از جمله آنها بودند که البته سهم‌ (به تصویر صفحه مراجعه شود) «مین‌باشیان»بسی بیشتر بود؛تا جایی که عصر موسیقی ایرانی‌ را تا حدی پایان یافته قلمداد می‌کرد و معتقد بود که برنامه‌ هنرستان موسیقی را باید براساس کنسرواتورهای غربی تدوین‌ کرد. به همین جهت بود که صبا آنچه‌ را که می‌دانست به ویلون انتقال داد و یک مکتب مخصوص‌ برای این ساز خوش صدا ایجاد کرد. صبا می‌گفت:قبل از تأسیس‌ مکتب موسیقی وزیری،ویلون به طرزی مغشوش نواخته می‌شد (یعنی از روی کمانچه)و نوازندگان این ساز به هیچ‌وجه به‌ عظمت تکنیک و به‌ویژه تکنیک آرشه ویلون پی نبرده بودند و من که موسیقی ایرانی را با سازهای دیگر نواخته و مطالعه کرده‌ بودم و نیز از متدهای اروپایی برای پوزیسیونها و نواختن ویلون‌ استفاده کرده بودم،اطلاعات خود را به ویلون انتقال دادم. جداسازی شیوه نواختن این ساز اروپایی از نواختن‌ کمانچه که‌سازی ایرانی بود،مورد تأیید وزیری نیز قرار گرفت و از آنجا بود که مکتب صبا تدوین و تکوین یافت. این است‌ که جنس صدای ویولن مکتب صبا،از هارمونی ویژه برخوردار است؛نه از ویلون صبا صدای کمانچه و نه البته صدایی غیر بومی یا غربی برمی‌خیزد،بلکه ویلون صبا،ویلونی ایرانی است که از تکنیکهای(صحیح)ویلون نوازی غربی برای بیرون دادن ملودی‌ ملی بهره می‌جوید."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.