Skip to main content
فهرست مقالات

خروج از حد اعتدال، فلسفه تحریم غناء از دید حکما و ادباء

نویسنده:

(4 صفحه - از 4 تا 7)

کلید واژه های ماشینی : غناء ،موسیقی ،تحریم غناء از دید حکما ،شعر ،فلسفه تحریم غناء ،لهوی ،خروج از حد اعتدال ،حد تحریم غناء خواندن اشعار ،انسان ،حرام ،آهنگ‌های ،افلاطون ،زیبایی‌های ،جسم ،نفس ،حد اعتدال خارج ،مردم ،اعتدال خارج ،غرض ،فلسفهء تحریم غناء ،غناء حرام ،نگاه ،حکما و ادباء ،غناء و موسیقی ،قوانین ،علم ،حالت اعتدال خارج ،قانون موسیقی عصر افلاطون ،امر از حد اعتدال ،الهی انسان خارج

خلاصه ماشینی:

"ابو علی‌ مسکویه ضمن پاسخ به او،موسیقی را تعریف و دربارهء موسیقی‌ عملی می‌گوید:«اما موسیقی عملی یعنی اجرای نغمه‌ها و ایقاعات که شأنیت تحریک و تطریب نفس را داشته باشد،خواه‌ با ساز بدنی مثل حنجره یا دستی باشد و اگر این صدایی که‌ از حنجره خارج می‌شود،در غیر حالت طبیعی آن به کار رود، موجب اضطراب و تشویش حال شنونده می‌شود،خاصه اگر غرض او نیل به خسائس امور و کارهای دورن شأن انسانی باشد، طبعا موسیقی او قبیح و ناپسند خواهد بود،ولی اگر غرض او از خوانندگی،هنرنمایی و اظهار آثار شناخت و درک در حس‌ شنونده باشد،ضمن ایجاد حس لذت و خوشی در او،مفاهیم‌ مفید و کلمات حکیمانه هم تعلیم می‌دهد،در این صورت کار او بسیار زیبا و پسندیده خواهد بود،لیکن اگر از حد طبیعی تجاوز کند و صرفا نیاز سطحی عوام را برآورده سازد،یعنی احساسات و شهوات او را برانگیزد و نفس حیوانی او را فعال کند و پردهء عفاف‌ را بدرد. چنان‌که احمد بن حنبل می‌گوید:«شنیدن صدای این‌ سازها در غالب مردم همان کاری را می‌کند که خمر صورت‌ می‌دهد و موجب مستی و از خود بی‌خو شدن می‌شود!»12 مشکل اینجاست که اغلب کسانی که قائل به این نوع تحریم‌ها شده‌اند،حتی یک‌بار هم شنیدن صدای‌سازی را تجربه‌ نکرده‌اند یا حتی از دیگران نپرسیده‌اند که آیا صرف استماع‌ آواز یا صدای‌سازی موجب زوال عقل می‌شود؟و حال آنکه‌ واقعیت مطلب خلاف این مسئله است و در طول تاریخ سراغ‌ نیست که چنین اتفاقی افتاده باشد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.