Skip to main content
فهرست مقالات

از اجتماعیات موسیقی (3)

نویسنده:

(5 صفحه - از 23 تا 27)

کلید واژه های ماشینی : موسیقی، هنر، شعر، آواز، موسیقی کلامی، گردو، عشق، خواننده، موسیقی ایرانی، اجتماعیات موسیقی

خلاصه ماشینی:

"موسیقیدان‌هایی‌ که منکر این کمال نسبی برای آواز هستند چنین می‌اندیشند که مردم ایران به دلایل مختلف تاریخی اجتماعی،از جمله به‌ دلیل انس و الفتی که طبع ایرانی با شعر دارد،و نیز به دلیل‌ اینکه به لحاظ ممنوعیت‌های شرعی در مجالسی چون روضه و تعزیه بیشتر شنونده آواز بوده‌اند تا ساز،لا جرم طی زمان بس‌ طولانی چنین عادت کرده‌اند و به تدریج این شبهه برای ایشان (به تصویر صفحه مراجعه شود) پیدا شده که آواز بدون ساز از کمالی نسبی برخوردار است. وجود چنین تحریرهای مستقل از شعر نشان می‌دهد که کار خواننده فقط بیان شعر نیست،بلکه او این امکان را دارد که با تحریرهای مناسب جواب آواز خود را نیز تدارک ببیند و بدین ترتیب بی‌نیازی خود را از ساز به‌ نمایش گذارد. به قول امیر خسرو دهلوی: گر کند مطرب بسی هان‌هان و هون‌هون در سرود چون سخن نبود همه بی‌معنی و ابتر بود نازی زن را بین که صوتی دارد و گفتار نه‌ لا جرم در شعر محتاج کس دیگر بود پس در این معنی ضرورت صاحب صوت و سماع از برای شعر محتاج سخن‌پرور بود شعر را حاصل عروسی دان و نغمه زیورش نیست عیبی گر عروس خوب بی‌زیور بود رشته سخن به اینجا کشید که در موسیقی ایرانی نهایتا برتری و رجحان با آواز است و البته این برتری به خودی خود هیچ‌گونه فضیلتی محسوب نمی‌شود و لزوما به آن معنی نیست‌ که از جهت مراتب کمال نوازندگی کم‌اهمیت‌تر از خوانندگی‌ است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.