Skip to main content
فهرست مقالات

حوضه های رسوبی - ساختاری عمده ی ایران

نویسنده:

(8 صفحه - از 4 تا 11)

کلید واژه های ماشینی : زاگرس، رسوبی، ایران، سیرجان، حوضه‌های رسوبی، سنندج، کوه‌های، پرکامبرین، کوه‌های زاگرس، تتیس

خلاصه ماشینی: "در حالی که در سایر نواحی ایران، سخت‌شدگی پی‌سنگ به دیرینگی پرکامبرین است و یا سنگ‌های ترشیری مکران،فلیش گونه‌اند که شباهتی به‌ رخساره‌های هم‌زمان در کوه‌های زاگرس ندارند و همین تفاوت‌ رخساره‌ای هم می‌تواند،مبنایی برام جدایش دو پهنه‌ی مکران و زاگرس باشد. پهنه‌های ساختاری-رسوبی عمده‌ی ایران در نگاه نخست و با استناد به باقیمانده‌های اقیانوسی حاصل‌ از اشتقاق شمالی ایران(زمین درز تتیس کهن)می توان ایران را به‌ دو بخش عمده‌ی ایران اوراسیایی(شامل کوه‌های کپه‌داغ-هزار مسجد)و ایران گندوانایی(سایر نواحی ایران)تقسیم کرد(شکل 1-الف). با توجه به شواهد زمین‌شناختی موجود،این باور وجود دارد که از زمان پرکامبرین تا تریاس‌پسین،زاگرس به همراه سایر نواحی‌ ایران(احتمالا به جز کپه‌داغ-هزارمسجد)در حاشیه‌ی شمالی‌ (به تصویرصفحه مراجعه شود) ابر قاره‌ی گندوانا قرار داشته است،ولی در تریاس‌پسین در پی‌ تکوین‌تتیس جوان،زاگرس از سایر نواحی ایران جدا و ضمن‌ پوشیده شدن با دریای تتیس جوان،شرایط زمین‌شناختی ویژه بر آن حاکم شده است. انباشت سنگ‌های این‌ گروه،پیوند نزدیک با بسته شدن تتیس جوان و برخورد دو ورق‌ زاگرس و ایران مرکزی،در زمان کرتاسه‌ی پسین و آغاز چین‌خوردگی در بخش شمال خاوری زاگرس دارد که با بالا آمدن‌ زمین در شمال خاوری زاگرس و پس‌نشست دریا به سمت جنوب‌ باختر همراه بوده است. گروه‌های سنگی یاد شده به‌طور عموم دگر گونه‌اند و از این‌ نظر می‌توان این سنگ‌های دگرگونی را به دو گروه بزرگ تقسیم‌ کرد: (به تصویرصفحه مراجعه شود) شکل 3-پهنه‌های ساختاری‌ عمده رسوبی-ساختاری ایران الف)دگرگونی‌های پالئوزوییک-اوایل مزوزوییک که در اثر کوهزایی سیمرین پیشین دگرگون شده‌اند و بیش‌تر در نیمه‌ی‌ جنوب خاوری سنندج-سیرجان(از شهرکرد تا سیرجان)رخنمون‌ دارند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.