Skip to main content
فهرست مقالات

از شعر و زبان حافظ، بیان برخی ویژگی های زبانی - دستوری

نویسنده:

(7 صفحه - از 37 تا 43)

کلید واژه های ماشینی : حافظ، شعر، زبان، شعر حافظ، معنی، شعر و زبان حافظ، موسیقی، دستوری، ایجاز، شاعر، موسیقی شعر، فعل، مصراع، فارسی، کلمه‌ی، کاربرد، لفظی، شعر و زبان حافظ بیان، هنری، فعل مرکب، خدا، مرکب، صفت، غنای موسیقی لفظی و معنوی، لغت‌نامه، بیان، الف، انواع موسیقی شعر، جمله، حرف ربط

خلاصه ماشینی: "ج-امکان دوگانه‌خوانی: امکان دوگونه خواندن و دو نوع قرائت‌ متفاوت به شرط به وجود نیامدن تفاوت معنایی‌ بارز در شعر از خصوصیات زبان فارسی است‌ که در شعر حافظ نیز دیده می‌شود و به نظر می‌رسد نوعی آرایه‌ی بدیعی است که باید نامی مناسب‌ آن یافت و ما فعلا همین عنوان را به کار می‌بریم. اما ذکر«آنچه»و بعد آوردن«قلب سیاه»جهت توضیح بیشتر آن و تأکید و انگشت گذاشتن بر این امر است که: هان!بدان که کیمیا وجود دارد و آن هم‌دلی و هم‌نشینی با درویشان است و این کیمیا فقط و فقط*قلب‌های سیاه را(به ایهام موجود در قلب‌های سیاه کاری نداریم)تبدیل به زر می‌کند و بدین‌گونه هنرمند بزرگی چون حافظ از اطناب در زبان برای ایجاد تأکید و ابلاغ‌ معنی مورد نظر خود و آفرینش زیبایی بدون این‌ که حشوی در کلام داشته باشد،استفاده‌ می‌کند. مثلا از گلستان سعدی: گر دست دهد که آستینش گیرم‌ ورنه بروم بر آستانش میرم از صائب تبریزی: هر که منع از آرزوی دل کند بیمار را گر بود عیسی که بر بیمار می‌گردد گران د-4- من آن آیینه را روزی بدست آرم سکندروار اگر می‌گیرد این آتش زمانی ور نمی گیرد 2/941 نکته‌ی قابل توجه زبانی و دستوری که در این بیت دیده می‌شود استفاده از حرف ربط «اگر»به معنی«یا»است که به نوعی‌ باستانگرایی‌ (Archaism) در زبان حافظ محسوب می‌شود؛چرا که به کار بردن این حرف‌ بدین معنی بیشتر مربوط به دوره‌ی اولیه‌ی شعر فارسی است و به ویژه شیوع استعمال آن را در شاهنامه‌ی فردوسی می‌بینیم."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.