Skip to main content
فهرست مقالات

شیوه های آبیاری سنتی در ایوان غرب ایلام

نویسنده:

(3 صفحه - از 25 تا 27)

کلید واژه های ماشینی : آب، گاو، آبیاری سنتی در ایوان غرب، شیوه‌های آبیاری سنتی در ایوان، ایوان غرب ایلام، استان ایلام در غرب کشور، جفت گاو، کشاورزی، دامداران، استان

استان ایلام در غرب کشور،بین استان‌های کرمانشاه، لرستان،خوزستان و کشور عراق واقع شده است.پیشهء اصلی‌ مردم آن از روزگاران کهن،دامداری به شیوهء کوچگری بوده است. به دلیل سیاست‌های پهلوی اول،تعداد زیادی از مردم ساکن شدند و به کشاورزی روی آوردند.پس از پیروزی انقلاب و آغاز جنگ‌ تحمیلی عراق علیه ایران،مراتع قشلاقی دامداران به میدان جنگ‌ تبدیل شد.در نتیجه،بخشی از جمعیت عشایر که در طول جنگ‌ به اسکان عادت کرده بودند،برای امرار معاش به کشاورزی روی‌ آوردند. این استان پتانسیل‌های ارزشمندی از نظر آب و زمین در اختیار دارد.تضاد اقلیمی بین شرق و غرب ایلام ویژگی اکولوژیکی‌ جالب توجهی به وجود آورده است.با تسهیلاتی که به دامداران‌ ساکن برای تصاحب زمین داده شد،اولین کاندید اشتغال‌ جایگزین،کشاورزی بوده است.به میزان زمین سهم آب نیز در نظر می‌گرفتند.در بعضی قسمت‌های ایلام،همانند سایر نواحی‌ خشک،آب از امتیاز بالایی بهره‌مند است.در نتیجه،تقسیم آب‌ و شیوه‌های آن امری اساسی در قراردادهای اجتماعی و عرف‌ عمومی بوده است. در این نوشتار با تحقیق میدانی،روش تقسیم آب در تیرهء فرضگه از بخش ایوان مورد بررسی قرار گرفته است.به این نتیجه‌ رسیدیم که آب براساس پای نادری(جفت گاوی)تقسیم می‌شود. هر جفت گاو برابر با دو لنگ گاو یا دو رأس گاو و 24 ساعت آب‌ و 4 هکتار زمین آبی،هر لنگ گاو معادل 12 ساعت آب و 2 هکتار زمین آبی،و هر لنگ به دو«فج»(-فاج)و هر فج شامل 6 ساعت‌ آب است.هر فج به چهار«قچ»(-قاچ)و هر قچ برابر با 5/1 ساعت آب است.

خلاصه ماشینی:

"شیوه‌های آبیاری سنتی‌ در ایوان غرب ایلام مجتبی رضوانی دبیر جغرافیا،عباس‌آباد مازندران تصویر صفحه مراجعه شود) خلاصه استان ایلام در غرب کشور،بین استان‌های کرمانشاه، لرستان،خوزستان و کشور عراق واقع شده است. در صورتی که آب رودخانه کم‌ بود و 24 ساعت کفاف زمین یک‌ جفت گاو را نمی‌کرد،زارع یا زارعان‌ با مشورت کدخدای روستا،با روستاهای‌ بالا دست صحبت می‌کردند تا در صورتی که‌ آب آن‌ها اضافه آمد،آن را در اختیار اهالی این روستا قرار دهند تا مشکل حل شود. روش تقسیم‌بندی چون مبنای زمانی برای تقسیم آب‌ «جفت گاو»بود و هر جفت گاو برابر 24 ساعت آب و 4 هکتار زمین آبی‌ بود،باید 24 ساعت شبانه‌روز را به‌ واحدهای زمانی کوچک‌تر تقسیم‌ می‌کردند؛زیرا یا در ابتدای تقسیم‌ زمین همه به حد استاندارد زمین دریافت‌ نکرده بودند و یا به مرور زمان مساحت‌ها تغییر کرده بود و در نتیجه این تقسیم‌بندی‌ امری اجتناب‌ناپذیر شده بود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.