Skip to main content
فهرست مقالات

(گفت و گو با سه استاد تاریخ از هند/ آموزش تاریخ در هند

مصاحبه کننده:

(6 صفحه - از 3 تا 8)

خلاصه ماشینی:

"آن‌گاه‌ وقتی با دستاوردهای کشورمان روبه‌رو می‌شویم،می‌دانیم که به هر هدف اصلی ما در آموزش تاریخ،آشنایی با گذشته و به روش علمی است که هم معلمان تاریخ‌ و هم تاریخ‌نگاران ما به این مسأله آگاه هستند در دوران استقلال،پدران ما به این نتیجه‌ رسیدند که باید مسأله‌ی ملی‌گرایی را تقویت کنیم‌ و به اقوام و ملیت‌های مختلف هند بها دهیم‌ حال،محصول گذشته‌اند. در مجموع،گفت‌وگو و تعاملی که باید بین حال و گذشته وجود داشته باشد،در آموزش تاریخ دنبال می‌شود و ما می‌خواهیم این تداوم از گذشته به حال و آینده،از طریق آموزش‌ تاریخ مورد توجه قرار بگیرد و حفظ شود. برای مثال در حکومت اسلامی نیز حاکمانی که ظلم کردند و روش حکمرانی خوبی درپیش نگرفتند و یا گفت‌وگو و تعاملی که باید بین حال و گذشته وجود داشته باشد،در آموزش تاریخ‌ دنبال می‌شود و ما می‌خواهیم این تداوم‌ از گذشته به حال و آینده،از طریق آموزش‌ تاریخ مورد توجه قرار بگیرد و حفظ شود برعکس. آیا در زمینه‌ی علمی هم وضع به همین صورت‌ است و بین معلمان تاریخ و استادان رشته‌ی تاریخ دانشگاه‌ها ارتباطی‌ وجود ندارد؟ در این زمینه ممکن است ارتباط هایی باشد. آیا این وضع در هند هم وجود دارد؟ برخلاف برخی از کشورهای خاورمیانه که در آن جا،تاریخ یا یک‌ علم مستقل نیست و یا به عنوان زائده‌ای از ادبیات مطرح است و به آن‌ توجه چندانی نمی‌شود،در هند به تاریخ همچون علمی مستقل و مهم،توجه می‌شود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.