Skip to main content
فهرست مقالات

شهر کهن پارسی در مجالس تعزیه

نویسنده: ؛ ؛ ؛ ؛

تابستان 1386 - شماره 49 علمی-پژوهشی (18 صفحه - از 1 تا 18)

کلید واژه های ماشینی : تعزیه ،مجالس تعزیه ،نسخه خطی مجلس ،نسخه خطی مجلس شهادت ،نسخه خطی ،زبان فارسی ،نسخهء خطی مجلس ،حضرت علی ،تعزیه سلیمان و رستم ،اساطیر ایرانی ،نسخهء خطی ،اساطیری ایران ،مجلس شهادت ،محمد حسین ،تعزیه سلیمان ،دانشکدهء ادبیات ،رستم و سلیمان ،شخصیتهای اساطیری ،حضرت سلیمان ،شست بستن دیو ،نام نویسنده ،بستن دیو ،دفتر تعزیه ،بالین آمد ،زمینهء تهران ،مورد استفاده

تعزیه نمایشی آیینی، منظوم و موسیقایی است که از دل عزاداریهای شیعیان ایرانی بر پیشوای سوم خود امام حسین (ع)، که به اتفاق یارانش در سال ?? هجری در صحرای کربلا به شهادت رسید، پدیدار گشته است. این نمایش تنها نمایش سنتی ایرانی است که دارای متن مکتوب است؛ متونی که تاثیر فراوانی از ادبیات کلاسیک ایران گرفته اند. مقاله حاضر به بخشی از این تاثیر - که حضور مستقیم و بی واسطه ابیاتی از شاعران کلاسیک پارسی گوی در مجالس تعزیه است - می پردازد و پس از بحث و بررسی پیرامون اشکال گوناگون بهره برداری تعزیه سرایان از این اشعار، به این نتایج دست می یابد که تعزیه سرایان به هنگام استفاده مستقیم از آثار شاعران مشهوری چون حافظ، مولوی و سعدی، در بعضی از موارد تنها به معنای صوری اشعار توجه داشته و ضمنا فریفته زیبایی شکل ظاهری گردیده اند و در برخی از گوشه ها نیز به معنای درونی شعر توجه داشته اند؛ ضمن اینکه به هنگام استفاده از این اشعار نیز هر چند که در موارد اندکی آنها را بدون دخل و تصرف به شکل درج یا تضمین از شاعر به کار برده اند، اما در غالب موارد با تغییراتی در واژه ها و اضافه و یا کم نمودن قطعاتی متناسب با موقعیت نمایشی موجود در مجلس تعزیه بهره برده اند و بدین ترتیب، شعری غنایی را به شعری نمایشی بدل نموده اند. در پایان نیز به برخی از تاثیرات ادبیات حماسی و اساطیری ایران بر مجالس تعزیه نیز اشاراتی می شود.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.