Skip to main content
فهرست مقالات

مبانی فقه الحدیثی مرحوم آیة‌الله میرزا مهدی اصفهانی (1)

نویسنده:

ISC (19 صفحه - از 29 تا 47)

کلیدواژه ها : اصفهانی، میرزا مهدی ،فقه شیعه، تاریخ ،اصولیان ،اخباریان ،قواعد فقه ،فقه الحدیث امامی، قرن 14 ،اجتهاد

کلید واژه های ماشینی : فقه ،اجتهاد ،اصفهانی ،احادیث ،فقیه ،امام ،شیعه ،قواعد ،روایات ،احکام ،فقه الحدیث ،اخباری ،بحث اجتهاد و استنباط احکام ،فقه الحدیثی مرحوم آیة‌الله میرزا ،قواعد فقه ،اصول ،علم ،آیة‌الله میرزا مهدی اصفهانی ،تاریخ فقه و فقها ،دانشمندان ،زمان حضور امامان معصوم علیهم‌السلام ،قواعد فقهی در فقه ،کتاب ،امامان بزرگوار علیهم‌السلام ،احکام شرعی ،امام معصوم ،استنباط احکام از ادله ،آثار وناقلان اخبار امامان بزرگوار ،ائمه علیهم‌السلام ،فقهای اخباری و مجتهدان اصولی

نویسنده در این گفتار، مبانی آیة الله میرزا مهدی اصفهانی (1303-1365 ق) در باب فقه الحدیث را براساس نوشته‌های ایشان بررسی می‌کند و به این نتایج می‌رسد: - بخشی ازتاریخ شیعه، مربوط به زمان حضور امامان معصوم علیهم‌السلام و بخش دیگر در زمان غیبت امام مهدی علیه‌السلام است. بحث اجتهاد و استنباط احکام، در هر دو دوره جریان داشته است. - استنباط احکام از ادله (قرآن و حدیث)، به دو شیوه جریان داشته، که به جریان‌های اصولی واخباری مشهور است . - بزرگان این دو شیوه فکری، با هم اختلاف و تعارض مهمی ندارند، بلکه افرادی جاهل و نادان در هر گروه، نسبت به گروه مقابل جسارت کرده‌اند. - چه درزمان حضور و چه در زمان غیبت امام معصوم علیه‌السلام ظرفیت و قدرت علمی وایمانی راویان احادیث، باهم تفاوت دارد. از این رو، برخی از راویان و محدثان، نسبت به احادیث، فقیه بوده‌اند و برخی فقیه‌تر. گروه فقیه‌تر، قدرت بیشتری در استنباط احکام از ادله داشته‌اند. قواعد فقهی در فقه امامیه، بدین سان به دست آمده‌اند. گروه اول (فقیه)، عمدتا اخباری و گروه دوم، عمدتا اصولی هستند. البته در میان مبانی هر دو گروه، مطالبی دیده می‌شود که قابل نقد و بررسی است. - شیوه مورد قبول مرحوم آیة الله اصفهانی، بحثی است که در بخش بعدی این مقاله، بیان خواهد شد.

خلاصه ماشینی:

"محسن احتشامی نیا(*) چکیده :نویسنده در این گفتار، مبانی آیة الله میرزا مهدی اصفهانی (1303-1365 ق) در باب فقه الحدیث را براساس نوشته‌های ایشان بررسی می‌کند و به این نتایج می‌رسد: - بخشی ازتاریخ شیعه، مربوط به زمان حضور امامان معصوم علیهم‌السلام و بخش دیگر در زمان غیبت امام مهدی علیه‌السلام است. باید دانست که جناب ایشان، در حوزه‌های علمیه مشهد و قم، از محضر بزرگانی همچون شیخ مجتبی قزوینی، شیخ هاشم قزوینی، علامه سید محمد حسین طباطبایی و آیة الله بروجردی درس آموخته، و علاوه بر آن، دهها سال از عمر خود را به گرد آوری، تحقیق و بررسی در آثار و مکتوبات و تقریرات پدر بزرگوار گذرانده، ومبانی قابل اعتماد و اطمینان در شناخت آثار و نظریات میرزای اصفهانی به دست آورده است. بحث و گفتگوی اساطین و دانشمندان بزرگوار شیعه درباره ملکه اجتهاد یا فعلیت آن وبلکه اختلاف فقهای اخباری و مجتهدان اصولی، خود بحثی اساسی و پردامنه است که از زمان‌های قدیم وجود داشته وسخنان هرکدام از این دو، گروه دارای محاسن ونقطه قوت هایی است که درجای خود باید بدان توجه کرد. محقق دوم: شیخ نورالدین ابوالحسن علی بن حسین عاملی کرکی معروف به محقق دوم، یکی از روش علمای اصولی نیز این چنین بوده و هیچگونه انتقاد و قدحی درباره علمای اخباری وارد نساخته‌اند، زیرا دیده‌اند که آنان فقیهان و آگاهان به احکام الهی هستند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.