Skip to main content
فهرست مقالات

واژه را باید شست / گل نظر

مترجم:

(8 صفحه - از 102 تا 109)

کلید واژه های ماشینی : شعر، بیدل، واژه، قطعه، غزل، رباعی، وزن، دوبیتی، نظم، زیبایی

خلاصه ماشینی: "قطعه‌های غزل و مثنوی‌ و رباعی و بیت و مخمس و غیره،قطعه‌های شعر فارسی؛بعد از هزار سال حاصل‌برداری آیا ما می‌توانیم این قطعه‌ها را از نو شدگار[شخم‌]نماییم و از احساس و نگاه تازه غذای‌ شایسته‌شان بدهیم،کشت گردانشان کنیم،فرصت بدهیم که‌ نفس راست کنند و از آنها ثمرهء دلخواه به دست آوریم؟ واژه را باید شست هرگاه که«پروانه»بگوییم روبه‌رویمان«شمع»فروزان‌ می‌شود و ما مجالی نداریم آن را خاموش کنیم. مرحلهء نو شعر ما که از لایق شیر علی شروع می‌شود ارزندهء آموزش عمیقتر است و اما این‌جا مورد ندارد،ولی چند ملاحظه‌ را باید ذکر کرد: آن شعری که امروز«شعر نیمایی»و آن وزنی که وزن‌ نیمایی،می‌گویند،در تاجیکستان بار نخست در شعر لایق‌ ظهور کرد،اما این رویه به ما توسط شعر نیما نه،بلکه به واسطهء شعر نادر نادرپور آمد. سالها پیش هم‌زبانان ما با سرودن چنین شعرها آغاز کرده بودند: سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت سرها در گریبان است کسی سربرنیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را نگه جز پیش پا را دید نتواند که ره تاریک و لغزان است وگر دست محتب سوی کسی یازی به اکراه آورد دست از بغل بیرون که سرما سخت سوزان است (اخوان ثالث) من نمازم را وقتی می‌خوانم که اذانش را باد گرفته باشد سر گلدستهء سرو کعبه‌ام مثل نسیم،می‌رود باغ به باغ،می‌رود شهربه‌شهر (سهراب سپهری) در این چند پاره فضا دیگر است،رنگ و بو دیگر است، ترکیب‌ها دیگر است،روانی و صمیمیت دیگر است. شعر نوی که از لایق شروع شد تکیه به درزای و کوتاهی‌ مصرعها داشت و امروز چنین شعر در برابر شعری که با رعایت‌ جدی وزن و قافیه گفته می‌شود زندگی و نشو و نما دارد،اما شاعران همزبان ما خیلی پیش رفته‌اند و اکنون شعرهایی نیز می‌گویند که یک یا دو رکن اول در وزن است و باقی همه آزاد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.