Skip to main content
فهرست مقالات

تحریر محل نزاع: نگاهی به فرهنگ جدال کهنه و نو در شعر معاصر

نویسنده:

(3 صفحه - از 5 تا 7)

کلید واژه های ماشینی : شعر، فرهنگ جدال کهنه و نو، شعر معاصر، نیما، شعر نو، ادبی، شعر کلاسیک، سنت کلاسیک شعر فارسی، سنت، جریان جدال کهنه و نو

خلاصه ماشینی:

"اینگونه‌ بود که‌ در طول‌ هزار سال‌ شعر فارسی‌ با وجود نبوغهای‌ ارجمند، کسی‌ استعدادش‌ را در این‌ موضوع‌ به‌ کار نینداخت، و شاعری‌ مانند مولانا، که‌ آنهمه‌ از تنگنای‌ وزن‌ و قافیه‌ می‌نالید، به‌ این‌ فکر نیفتاد که‌ شعر بی‌وزن‌ بگوید، و اتفاقا یکی‌ از ابهاماتی‌ که‌ در فرهنگ‌ نقد معاصر راه‌ یافته‌ ناشی‌ از همین‌ اشتراک‌ لفظی‌ بوده‌ که‌ در آن‌ میان، نو شدن‌ به‌ معنی‌ طبیعی‌ آن‌ که‌ یک‌ پدیده‌ طبیعی‌ است‌ و در هر عصری‌ می‌تواند مطرح‌ باشد با نوگرایی‌ به‌ عنوان‌ تغیر ساختاری‌ در دنیای‌ جدید، اختلاط‌ پیش‌ آمد، و توابع‌ خاص‌ آن‌ نیز سرایت‌ کرد به‌ حوزه‌ نقد و معرفت‌ شعر معاصر و موجب‌ سؤ‌تفاهمهایی‌ نیز گردید. حال‌ آنکه‌ با باز گذاشتن‌ راه‌ نوآوری‌ در حوزه‌های‌ موضوع‌ و قالب‌ و چند و چون‌ کردن‌ بر سر تواناییهای‌ این‌ قالب‌ جدید، کار به‌ شکل‌ دیگری‌ جریان‌ می‌یافت‌ و فرهنگ‌ دیر پای‌ شعر فارسی، آن‌ توانایی‌ را داشت‌ که‌ این‌ قالبهای‌ جدید را نیز مانند دیگر قالبهای‌ شعری‌ در درون‌ خود حل‌ و هضم‌ نماید. این‌ بود که‌ خیلی‌ از امتیازات‌ این‌ شعر نیز نادیده‌ گرفته‌ شد، و الا از حق‌ نگذریم‌ جریان‌ شعر نو به‌ شعر فارسی‌ طراوت‌ و جان‌ دوباره‌ بخشید، و یکی‌ از بزرگترین‌ خدمات‌ آن‌ رهاندن‌ شعر از رخوت‌ دیر سال‌ و تغیر ذایقه‌ هنری‌ مردم‌ از دام‌ رمانتیک‌گرایی‌ محض‌ بود، و آماده‌ کردن‌ آنها برای‌ مواجهه‌ با دنیایی‌ تازه‌ در داستان‌نویسی‌ فارسی‌ مدتی‌ست‌ که‌ ذهنیتهای‌ رمانتیک‌ به‌ حاشیه‌ رانده‌ شده‌ و دیگر کسی‌ نوشته‌های‌ امثال‌ مستعان‌ و دشتی‌ را هنر جدی‌ به‌ حساب‌ نمی‌آورد، ولی‌ متأ‌سفانه‌ در شعر به‌ دلیل‌ سابقه‌ طولانی‌ و قدرتمند آن‌ هنوز این‌ سلیقه‌ حضور قدرتمند دارند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.