Skip to main content
فهرست مقالات

آفرینش در شعر استاد علی معلم

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : شعر، آفرینش، استاد، آفرینش در شعر استاد، آدم، سفر، عقل، زنان، خلقت، حق

خلاصه ماشینی:

"خواننده در نگاه به ابیات، آن دوری ازچگونگی، از رنگ و مرز را به راحتی می‌بیند،ابهام جاده، بی‌هم رکابی، بی‌مرکبی، وسفری بی‌فرجام - به راستی بی‌فرجام -همه اینها به خاطر این است که اندیشه‌شاعر متوجه آن آغاز بی‌شکل و شمایل وبی‌حد و تقریر است و طبیعی است حضورآن حقیقت والا و بزرگ، اگر یادمان باشد،انسان را همچون مرغان ((منطق الطیر))عطار، به حیرت می‌رساند، حیرتی شکننده‌در برابر اقیانوسی مواج، شفاف و زلال که ازنهایت ژرفا به سیاهی می‌زند و هراس برجان ناظر می‌افکند و اکنون کویر جانشین‌آن اقیانوس شده است: کویر و وای کویرا چه حیرتیست تو را به هیچ دل نسپاری چه غیرتیست تو را به قعر شب، به راه پیچ پیچ می‌مانی به وهم محض به حیرت به هیچ می‌مانی اگر چه خار عدم در نفس شکسته تو را وجود همچو غباری به رخ نشسته تو را وجودی و نه وجودی عدم دقیق‌تر است عدم نه‌ای و وجودت شکی عمیق‌تر است به هست و بود نه پس را نه پیش را مانی نمود محض وجودی تو خویش را مانی و اگر سطرهای پیشین را به یاد بیاوریم ونمونه‌ای اندک از شعر خواجه و مولانا را، به‌خوبی خواهیم دید که چه تکرار سهمگین ازهست و نیست‌های آنان، در همین ابیات موج‌می‌زند، از سویی دیگر و از منظری دیگر،ممکن است خواننده‌ای بگوید کویر سمبل‌انسان و یا محصول خویشتن بینی خودشاعر است، اینجانب اعتراضی به این‌برداشت نمی‌کنم، اما به یاد داشته باشیم که‌حتی خویشتن اولیه و لحظه آغاز سفرانسان نیز، خویشتنی است مندمج در آن‌دریای ظاهر و باطن و اولین و آخرین."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.