Skip to main content
فهرست مقالات

گزارشی از مشکلات و مصایب ویدیو در تلویزیون: چرا کارگردان ها از ویدئو می ترسند؟ چرا در تلوزیون ایران ارتش سری ساخته نمی شود؟

نویسنده:

گزارشگر:

(6 صفحه - از 22 تا 27)

از کیفیت رنگ‌های تلویزیون خود راضی نیستید؟حس می‌کنید تصاویری را که می‌بینید تناسبی با صفحه کوچک تلویزیون‌ شما ندارد؟شفافیت بیش از حد تصاویر برای شما چندان‌ مطلبو نیست؟... به گیرنده‌های خود دست نزنید،چشم‌هایتان را هم بی‌جهت‌ بازوبسته نکنید،در تلوزیون ما،همه این چیزها طبیعی است. اما با خواندن این گزارش م توانید هم با علت این ضعف‌ها و مشکلات آگاه شوید،هم از تفاوت‌های سیستم تصویربرداری‌ با سیستم فیلمبرداری در ساخت آثار تلویزیونی آشنا شوید و هم... در این گزارش سعی شده تا حد امکان از پرداختن به مباحث‌ محتوایی برنامه‌های تلویزیونی پرهیز شود.چراکه پرداختن‌ به چنین موضوعی،خود«گزارش»های مستقلی را می‌طلبد. آشنایی با سبک و سیاق کار تلویزیونی و بررسی مشکلات و مزیت‌های فنی کار در این رسانه وقتی اهمیتی مضاعف پیدا می‌کند که به این نکته توجه کنیم که این‌روزها در حالی زمزمه‌ پیوستن صداوسیما به سیستم‌های دیجیتالی مطرح می‌شود که هنوز آن‌چنان که باید از قابلیت‌های سیستم ویدئو استفاده‌ نشده است و هم‌چنان تصمیم‌گیران اصلی سازمان،برای‌ ساخت سریال‌های«الف»تجهیزات نه‌چندان مترقی«35» را به تجهیزات قابل انعطاف ویدئو ترجیح می‌دهند. برای این منظور به سراغ افرادی رفتیم که نام آن‌ها در عنوان‌ بندی بسیاری از مجموعه‌های به‌یادماندنی بیست سال گذشته‌ دیده شده است:حسین فردرو(تهیه‌کننده مجموعهء مش خیر الله و صندوقچه اسرار و کارگردان بخش‌هایی از این‌ مجموعه و مجموعه‌هایی هم‌چون هزار برگ هزار رنگ،مسابقه‌ مجموعه‌هایی هم‌چون مثل‌آباد،سلطان و شبان و...)داوود میرباقری(کارگدان مجموعه‌های امام علی،رعنا و گرگ‌ها) و سید ضیاء الدین دری(کارگردان مجموعهء کیف انگلیسی)، محمد نی‌ریزی(از مونتورها و تکنسین‌های پخش سازمان‌ صداوسیما که تجربه ساخت برنامه‌های مستند را نیز در کارنامه‌ خود دارد)و...کلانتری(مدیر لابراتور فیلم‌ساز)،دیگر مباحث‌ این گزارش را کامل می‌کنند.

خلاصه ماشینی:

"آشنایی با سبک و سیاق کار تلویزیونی و بررسی مشکلات و مزیت‌های فنی کار در این رسانه وقتی اهمیتی مضاعف پیدا می‌کند که به این نکته توجه کنیم که این‌روزها در حالی زمزمه‌ پیوستن صداوسیما به سیستم‌های دیجیتالی مطرح می‌شود که هنوز آن‌چنان که باید از قابلیت‌های سیستم ویدئو استفاده‌ نشده است و هم‌چنان تصمیم‌گیران اصلی سازمان،برای‌ ساخت سریال‌های«الف»تجهیزات نه‌چندان مترقی«53» را به تجهیزات قابل انعطاف ویدئو ترجیح می‌دهند. این برنامه که اولین کار ویدئویی،داستانی بود هنوز هم در کشورهای مختلف از شبکه‌های‌ مختلف پخش می‌شود»به توضیح کار فنی انجام شده در مونتائ این‌ برنامه می‌پردازد:«این برنامه روی نوار پوماتیک ضبط شد اما برای‌ حفظ کیفیت،مونتاژ یوماتیک به یوماتیک نشد،بلکه با قرار دادن‌ دستگاه یوماتیک در کنار میز یک اینچ،همزمان از یوماتیک به یک‌ اینچ مونتاژ کردیم که کیفیت و ماندگار بهتری نسبت به نوارهای‌ یوماتیک داشت و پس از آن سیل علاقه ضبط برنامه‌ها به صورت‌ پرتابل آغاز شد،هرچند باز هم برخی کارهایی که میزان سن‌ها و ... به عبارت ساده‌تر،در کار سینمایی برای فیلم‌هایی‌ که صدابرداری آن‌ها سر صحنه است،نسبت 1 به 6 و برای‌ فیلم‌هایی که قرار است دوبله شوند،نسبت 1 به 4 در مورد میزان‌ مصرف نگاتیو،نسبت به نماهای گرفته شده قابل قبول وجود دارد که البته در کارهای تلویزیونی تاریی این نسبت گاهی ممکن‌ است به 1 به 8 نیز برسد. به این سوال که«گفته می‌شود یکی از دلایل عدم علاقه‌ کارگردان‌های سینما به کار با سیستم ویدئویی،عدم توانایی کافی‌ تکنسین‌های فنی است»،دو کارگردان سینمایی این‌گونه پاسخ‌ می‌دهند: سید ضیاء الدین دری:«قاعده غلطی در تلویزیون وجود دارد که‌ کار الف را،فقط کار 53 می دانند و به ویدئو که می‌رسد،کار افت پیدا می‌کند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.