Skip to main content
فهرست مقالات

طرح، داستان، کنش

نویسنده:

مترجم:

(3 صفحه - از 19 تا 21)

کلید واژه های ماشینی : Empty

خلاصه ماشینی:

"بنابراین، بر اساس این معیار، تمایز میان این دو نوع متن ممکن می‌شود، هرچند که همین ویژگی، متون دراماتیک و روایی را از متون استدلالی (Arguamentative) جدا می‌کند، یعنی متونی که ساختار کلانشان به گونه‌ای منطقی یا روان‌شناختی، بر مبانی جریان‌ منسجمی از استدلال (مقاله، رساله، سخنرانی، «شعر اندیشه‌ورز»، الی آخر) شکل می‌گیرد. مثلا‌ نظر برشت در مورد پایان‌بندی‌ باز در درام، متضاد تعریف پایان از دیدگاه ارسطویی است، و ماکس فریش، که در این مفهوم، شاگرد برشت محسوب می‌شود، با اتخاذ نوعی جهان‌بینی متغیر، به نقد مسائل اساسی‌ای می‌پردازد که در پس توسل به ساختارهای بسته عل‍ی و معلولی وجود دارد: نوعی از طرح می‌کوشد این تأثیر را ایجاد کند که نمی‌توان روند دیگری را در نظر گرفت که راضی‌کننده باشد، اما این یک دروغ است: [طرح سنتی] فقط می‌تواند پاسخ‌گوی نظریه نمایشی خاصی باشد که می‌خواهد میراث کهنش را به ما تحمیل کند: نوعی دراماتورژی سرکوب، دراماتورژی‌ تحول. 2) نوعی دیگر از متن دراماتیک وجود دارد که هم در تئوری و هم در عمل امکان تحقق دارد ـ و آن متنی است که ساختار کلانش به جای کنش بر مبنای رویداد شکل می‌گیرد. در نمایشنامه در انتظار گودو، دست آخر یا روزهای خوش، عدم تحرک و سکون‌ موقعیتی که شخصیتهای دراماتیک خود را در آن می‌یابند ـ چیزی که آن را به‌عنوان نتیجه‌ای محتوم در نظر می‌گیرند ـ و نیز کلام یک‌نواخت و اعمال تقلیدوارشان دیگر معطوف به تغییر موقعیت از طریق کنش نیست بلکه به‌شکل نوعی بازی (game) درآمده است که صرفا‌ در خدمت وقت‌گذرانی است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.