Skip to main content
فهرست مقالات

روزگاری که تئاتر و سینما حرام بود

مصاحبه کننده:

مصاحبه شونده:

(3 صفحه - از 47 تا 49)

کلید واژه های ماشینی : تئاتر، داوران جشنواره تئاتر امام، مدیریت، تئاتر دینی، کارگردانی، حس، شریف‌خدایی، فیلمهای، ذهن، تئاتر کشور

خلاصه ماشینی:

"جایی از خود ایشان شنیدم ـ حالا راست یا دروغ نقلی که از ایشان شده ولی طرف مستند می‌گفت: اول که ما شدیم وزیر کشور بعد از انقلاب نمی‌دانستیم نامه که می‌آید بالایش را باید پاراف کنیم یا پایین آن را، یا مثلا‌ علوم سیاسی که در دانشگاهها تدریس می‌شود این نیست که واقعا‌ یک فرمول مشخصی داشته باشد مثل ریاضیات و فیزیک، یک‌سری حرفهایی گفته می‌شود بقیه‌اش دیگر آن هنر، ذوق، استعداد، خمیر‌مایه‌های درونی یک فرد است که از او یک سیاستمدار توانمند می‌سازد وگرنه خیلیها علوم سیاسی خوانده‌اند خانه‌شان را، هم حتی نمی‌توانند اداره کنند، یعنی سیاست خانه‌شان را، هم نمی‌توانند تنظیم بکنند به‌هر‌حال دوستان ما همه استادند و ما هم سعی می‌کنیم با نهایت تواضع در کنار این دوستان باشیم، آنها محبت کردند یعنی در بیانیه هیئت‌داوران که آقای ارجمند می‌خواند با اینکه من انتظار نداشتم اما اسم مرا اول نوشتند، این هم به‌دلیل اینکه هم حرمت روحانی بودن ما را داشتند و هم در آن بحث سه‌ ـ چهار ساعته داوری که جمع‌بندی نقطه‌نظرات بود احساس کردند که نمی‌خواهم بگویم همه‌اش را درست گفتم اما بی‌ربط و بی‌اطلاع هم حرف نزدم."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.