Skip to main content
فهرست مقالات

ایستادن روی خط پایان: نقد نمایش «روزی روزگاری آبادان»

نویسنده:

(2 صفحه - از 64 تا 65)

کلید واژه های ماشینی : نمایش، مصیب، درام، خانواده، شخصیت، نصیر، آدمهای، روزی روزگاری آبادان، تماشاگر، نتیجه بحث مصیب و موشک، مرگ، خط پایان، جوان، زبان، شخصیتی شخصیت اصلی نمایش، وضعیت، خیری، سهیله، نقد نمایش، نمایشنامه‌نویسان، خواسته‌هایشان، شروع، خوب، جوان خانواده، شروع حرف اصلی، لحظه، سبب، مصیب با پسرش نصیر، زبان نمایشی با زبان، وضعیت نمایشی

خلاصه ماشینی: "3ـ گرچه «حمیدرضا آذرنگ» نقش مصیب را خیلی روان بازی می‌کند و اگرچه فروغ قجابگلی خوب از پس دلواپسیهای مادرانه برمی‌آید (بقیه هم نقش خواسته‌شده و همجنس‌بازی‌شان تیپیک است)؛ اما این همه سبب نمی‌شود که تماشاگر با این خانواده درگیر شود. زمان زیادی را پشت‌ سر می‌گذاریم تا عاملی که قرار است وضعیت موجود را به هم بزند و کشمکش اصلی را شروع کند (یعنی موشک) از راه برسد. ایثار پایانی خیری منطبق با شخصیت اوست؛ ام‍ا جانفشانی نصیر (با این توجیه که می‌خواهد نشان بدهد مرد شده است) و فداکاری مصیب (اینکه آخر از همه پیشگام می‌شود منطقی است، اما اساسا داوطلبی‌اش) منطبق بر شخصیت او نیست. عمق تراژیک وضعیت این خانواده می‌توانست چنین باشد که حتی در بدترین وضعیت (یعنی از راه رسیدن مرگ) آنها ـ بنا به شخصیت ساخته‌شده‌شان‌ ـ عمل کنند و نه بر طبق خواسته‌های سطحی تماشاگرانی که دوست دارند همه چیز با یک پایان خوش‌ بی‌منطق به پایان برسد و ا‌لبته چنین هم نمی‌شود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.