Skip to main content
فهرست مقالات

نقد کتاب: اگوتیزم و فردیت گرایی مهار گریز «مده»: نقد نمایش «مده»

نویسنده:

(4 صفحه - از 22 تا 25)

خلاصه ماشینی:

"اگر روش فردیت این دو پرسوناژ را در نظر بگیریم، باید گفت که ژازون به‌‌رغم دلیریها، بی‌رحمیها و جنایاتی که مرتکب شده و نیز تقابلی که با گذشته‌اش دارد، در نهایت زمینی می‌شود، اما مده که به دنیای افسانه، جادو و حتی اسطوره تعلق دارد، در پایان، همچنان از زمین و هر آنچه در آن است می‌گریزد و چون هیچ کدام از شرایط عروج به مرحله‌ای آسمانی و «الهه» شدن را ندارد و از خویی کاملا اهریمنی، مخر‌ب و نهایی‌شدن برخوردار است، بی‌آنکه زمینی یا آسمانی شود، در موقعیت برزخ‌گونه‌ای می‌سوزد و خاکستر می‌شود. این تعجبی هم ندارد، زیرا تصوری که مده از زندگی دارد برداشتی خاص از یک جنگل انسانی بزرگ است که در آن آدمها همانند حیوانات از وجود هم لذت می‌برند و در همان حال همدیگر را رنج می‌دهند و می‌درند (صفحه‌های 58 و 59) و حالا او هم می‌خواهد بعد از داشتن چنین سهمی و حتی به نهایت رساندن آن، خودش و چند نفر دیگر را از بین ببرد. مده همچنان امیدوار است که ژازون پشیمان شود تا او، مده، بتواند روش گذشته‌اش را ادامه دهد، وقتی با امتناع و بیزاری صریح و بیش از حد ژازون (صفحه 36) روبه‌رو می‌شود، تصمیم می‌گیرد همه چیز را عوض کند، اما چون شخصیتی یک بعدی و یک سویه دارد، بر آن نیست که همانند ژازون به حال و‌‌ آینده بپیوندد، زیرا یک‌دنده‌تر و خودخواه‌تر از آن است که واقعیت را بپذیرد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.