Skip to main content
فهرست مقالات

تئاتر ایران دچار معضل خودسانسوری است

مصاحبه کننده:

مصاحبه شونده:

خلاصه ماشینی:

"در واقع مرکز تحقیقات نروژ از من دعوت کرد تا برای یک سال و نیم بر روی مقوله «ایبسن در ایران» تحقیق کنم و بعد از موفقیتم در این پروژه تمام هزینه‌های ادامة تحصیلم را در دورة دکتری هم متحمل شدند و من هم به تبع به صورت جدی تحقیقات خودم را آغاز کردم و تأثیر ایبسن را به صورت مستقیم و غیرمستقیم بر روی نویسندگان ایرانی مورد مطالعه قرار دادم و بر روی افرادی که برای نخستین بار ایبسن را وارد ایران کرده بودند تحقیق کردم هرچند که در بسیاری از این جست‌وجوها در میان کارگردانان و نویسندگان تئاتر ایران به یک برهوت برمی‌خوردم و تنها افرادی که کمکهای بسیاری در این مسیر به من کردند اکبر رادی و آربی اوانسیان بودند که منابع شخصی خود را در اختیار من قرار دادند. یعنی نبود امکانات و شرایط مساعد در دانشگاه آنجا را تبدیل به محل بی‌ثباتی برای تحقیق و پژوهش می‌کند و زمانی هم که اعتراض می‌کنیم، به راحتی اعلام می‌کنند که اینجا اروپا نیست تا چنین امکاناتی در اختیار یک استاد و یا دانشجو قرار بگیرد و معلوم هم نیست که این همه امکانات و بودجه در کجا مصرف و حیف و میل می‌شود که به دست محققان نمی‌رسد؟ نتیجة چنین وضعیتی چیست؟ قطعا مادامی که ما نتوانیم به مسائل تئوریک بپردازیم و محققان تئاتری تربیت کنیم و جوانان را به سمت کارهای اساسی هدایت کنیم، نمی‌توانیم الگوهای جدی و مؤثری برای نسلهای بعدی داشته باشیم و به دنبال آن امکان برپایی گردهمایی و سمینارهای تخصصی و آکادمیک را هم‌تراز دیگر کشورها نداریم."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.