Skip to main content
فهرست مقالات

اشعث و ابوموسی؛ کارگزاران منافق در حکومت علی (ع)

نویسنده: ؛

فروردين 1380 - شماره 40 (10 صفحه - از 57 تا 66)

کلید واژه های ماشینی : اشعث ،ابوموسی ،اشعث بن قیس ،معاویه ،کوفه ،قیس ،پیشین ،بن قیس ،طبری ،ابن‌ابی‌الحدید ،شام ،صلی‌الله‌علیه‌وآله ،تضعیف حکومت امام ،ابوموسی اشعری ،حکومت امام ،حضرت علی ،جنگ صفین ،ابوموسی در سال ،اشعث گفت ،به‌سوی معاویه ،سپاه امام ،بن مزاحم ،رسول خدا ،معاویه گفت ،بن قیس و ،مسجد اشعث ،به‌سوی ،حضرت امیر ،اهل شام ،کتاب خدا

امیرالمؤمنین(علیه السلام) آن گاه که با مردم بیعت کردند و حکومت را به عهده گرفتند، در اولین گام به اصلاح اداری دستگاه حکومت پرداخته و کارگزاران فاسق و نالایق عثمان را برکنار و افرادی شایسته و کارامد را به خدمت گماردند. کارگزاران آن حضرت از لحاظ عملکرد، دو دسته بودند: الف. گروهی که تا آخر، هم پای رهنمودها و دستورالعمل های امیرالمؤمنین(علیه السلام) پیش رفته، مشکلات و گرفتاری ها را برطرف و وظایف خود را به بهترینوجه انجام دادند ونقش بسزایی در پیشبرد اهداف آن حضرت ـ گسترش عدالت، احقاق حقوق مردم، برچیدن فساد و آبادانی جهان اسلام ـ داشتند. ب. گروهی که با ظاهرسازی یا به دلیل شرافت خانوادگی و یا به صلاحدید مشاوران و نزدیکان امام(علیه السلام)روی کار آمدند و پس از مدتی از مقام و موقعیت خود سوءاستفاده کردند و با خیانت و کارشکنی، نقش مؤثری در تضعیف حکومت امام(علیه السلام)داشتند. به محض اطلاع آن حضرت از اوضاع ایشان، برخی مورد غضب و نفرت امام قرار گرفته و از کار برکنار. و برخی دیگر از ترس بازخواست و عزل شدن، از حکومت عادلانه امیرالمؤمنین(علیه السلام)فرار کردند و به معاویه ملحق شدند. دراین مقال، زندگی دو تن از کارگزاران حکومت علوی، که بیش ترین نقش را در تضعیف حکومت امام(علیه السلام)ایفا نمودند، مورد بررسی قرار گرفته است.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.