Skip to main content
فهرست مقالات

مقالات: فلسفه سیاسی در اسلام

نویسنده:

ISC (37 صفحه - از 35 تا 71)

کلید واژه های ماشینی : سیاسی، فلسفه، مدینه، اسلامی، فلسفه سیاسی، شریعت، مدینه فاضله، فارابی، فیلسوف، اندیشه

خلاصه ماشینی:

"))(27) فارابی, علاوه بر تحلیل فوق, که انسان دانشمند و مرشد را رئیس اول جامعه سیاسی دانسته و با تقدم آن بر دیگر ریاستهای جامعه انسانی, فقط چنین مدینه / امتی را ((فاضله)) معرفی می کند, استدلال دیگری نیز بر ((دانش سالاری)) در زندگی سیاسی ارائه نموده است; معلم ثانی آنگاه که به اقتفای افلاطون, رئیس مدینه را به طبیب حاذق تشبیه می کند که براساس دانش خود به معالجه بدنها می پردازد, در واقع, پرتویی بر خصلت اقتداری شهر فیلسوف می اندازد و تشخیص مصلحت شهر را به عهده حاکم دانشمند گذاشته و بیآنکه نیازی به نظر شهروندان باشد, مردمان را از گهواره تا گور, تحت نظارت یکجانبه و دائم رئیس مدینه قرار می دهد. از یک سوی, با تإکید بر غلبه خیر در حفظ و بقای نوع بشر, و اینکه شرور حقیقی دامن اکثر افراد نوع انسان را نمی گیرد, شرور و تباهی را در حاشیه رانده و (برخلاف افلاطون که نوع را در تباهی می دید) بر اشخاص و اوقات اندک شمار در مجموعه انسانها محدود می کند; از طرف دیگر, تدبیر در توقف و یا مهار کردن شرور در جوامع انسانی را نه به نیروی عقل انسان (آنگونه که یونانیان می گفتند); بلکه به همان تدبیر و عنایت خداوند وا می نهد; زیرا چگونه ممکن است که عنایت الهی, این امر ضروری, یعنی کنترل شر و تباهی جامعه از طریق قانون و قانونگذار را, که اساس همه چیزها و کمالات است و کمال اشرف موجودات بدان بسته است, مورد غفلت قرار دهد؟ ابن سینا به این ترتیب, وجوب وجود نبی و ارسال وحی و شریعت را, از آن روی که تحققش برای فراهم آوردن نظام خیر در زندگی مدنی ضروری است و ملازم با علم الهی به نظام خیر در هستی است, در مرکز تإملات سیاسی خود قرار می دهد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.