Skip to main content
فهرست مقالات

مواضع آیة الله نائینی در جریان مشروطیت و حوادث پس از آن

نویسنده:

(12 صفحه - از 99 تا 110)

کلید واژه های ماشینی : نائینی ،مشروطیت ،آیة‌الله نائینی ،مشروطه ،آیة‌الله ،رضاخان ،فقها ،اسلام ،اصفهانی ،عراق ،سیاسی ،میرزای نائینی ،استبداد ،نجف ،ایران ،ولایت ،نقل ،حکومت ،مجلس ،آیة‌الله آقا نجفی اصفهانی ،تنبیه الامه ،کناره‌گیری مرحوم آیة‌الله نائینی ،ولایت فقها ،انگلیس ،آقا شیخ محمدتقی اصفهانی نجفی ،مردم ،کتاب تنبیه الامه ،اصول ،آیة‌الله نائینی از مشروطیت ،مجله حوزه

خلاصه ماشینی:

"(36) مرحوم نائینی با توجه به شرایط زمان خود به ممکن نبودن تشکیل حکومت امام معصوم و نمایندگان خاص یا عام آنان اشاره می‌کند و می‌گوید: هرچند در مرحله نخست امور سیاسی از وظایف حسبیه به شمار می‌آید که اولا و ضرورتا در ولایت فقیهان است، ولی چون طبق اصل دوم متمم قانون اساسی، که حضور و نظارت و تأیید فقها در قانون‌گذاری الزامی دانسته شد، به خاطر عناوینی از جمله مشروعیت شورایی بودن نظام سیاسی اسلام و مسأله ضرورت امر به معروف و نهی از منکر برای همگان، مردم نیز حق دخالت در امور سیاسی پیدا می‌کنند و سرانجام، مرحوم نائینی با توجه به شرایط یاد شده نظام پارلمانی را بهترین وسیله برای محدود ساختن قدرت و اختیارات حکومت می‌داند و نتیجه می‌گیرد که در ایجاد چنین نظامی، نباید تردید کرد. »(57) کسروی نیز در بعضی از نوشته‌های خود به تلاش نائینی در جمع‌آوری کتاب تنبیه الامه اشاره می‌کند و می‌گوید: «شنیدنی است که میرزا حسین نائینی از شاگردان آخوند خراسانی بود و در زمان زندگی او کتابچه‌ای درباره مشروطه و سودمندی آن نوشته و چاپ کرده بود، سپس پشیمان گردید و نسخه‌های آن را یکایک جسته و از دست‌ها باز گرفت. (76) این مناسبات فیمابین آیة‌الله نائینی و رضاخان که از یک سو، به شرایط خاص سیاسی حاکم بر عراق و چشم داشت علما از حمایت دولت شیعی ایران از آنان و از سوی دیگر، به مقاصد مکتوم رضاخان در دست‌یابی به مقام سلطنت مربوط می‌شد، در هموارسازی موقعیت رضاخان در تلاش برای سرنگونی رژیم قاجار و به دست‌گیری سلطنت فرصت مناسبی بود و می‌توانست او را از نظر بسیاری از روحانیان داخل ایران موجه نماید."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.