Skip to main content
فهرست مقالات

محاولات للتفقه فی الدین- المسافة الشرعیة للتقصیر

نویسنده:

(8 صفحه - از 282 تا 289)

خلاصه ماشینی:

"بین الرخصة والعزیمة قرآنا فی المسالة الاولی، بحث الکاتب فی الجدل المثار حول ما اذا کان الافطار فی السفر رخصة ام عزیمة، وفی النزاع حول مفهوم الایة: (فمن شهد منکم الشهر فلیصمه ومن کان مریضا او علی سفر فعدة من ایام اخر) [البقرة/185]، اذ یری المؤلف ان مفهوم الایة، من الناحیة الاصولیة، هو «من لم یشهد الشهر فلا یصمه» ، ویعینه علی ذلک قوله تعالی:(فعدة من ایام اخر) الدالة علی وجوب القضاء، فی حین یطرح اشکالا آخر فی آیة سابقة تتضمن معنی هذه الایة نفسه،وهی (فمن تطوع خیرا فهو خیر له) [البقرة/184] التی تدل علی التخییر فی صیام السفر، فیری الکاتب ان الایة تدل علی صیام التطوع، وهو المستحب من الصیام فی غیر شهر رمضان، وربما یعین علی هذا الفهم توجیه الخطاب بضمیر المفردالغائب فی «له» (ص 10). وقد اعتمد السید خلیفة علی قاعدة «الحکومة»، وهی حاکمیة بعض النصوص علی بعضها الاخر لاسباب اهمها وجود علة التقصیر فی الطائفة الثالثة من الروایات التی ذکرناها، وفسر الروایة: انما جعل مسیر یوم ثمانیة فراسخ لینتج لنا هنا ان الحصر جعلی ولیس حصرا حقیقیا، لذلک صح التعلیل اللاحق، لان ثمانیة فراسخ هو مسیر الجمال والقوافل لان الحصر جعلی ولو کان حقیقیا لما کان للتعلیل من وجه (ص 54)، وهکذا یبرهن المؤلف علی وجود ازمة فی النظر الاستدلالی لدی الفقهاء الذین لم یلاحظوا وجود علة لحکم التقصیر فی الروایات السابقة."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.