Skip to main content
فهرست مقالات

وحی تکلم الهی

نویسنده: ؛

آذر 1381 - شماره 60 (8 صفحه - از 35 تا 42)

کلید واژه های ماشینی : تکلم ،کلام الهی ،تکلم الهی ،الهی ،اصوات پی در پی ،کلام نفسی ،کلام خدا ،نفسی ،خداوند ،نفسی منشأ کلام ،حقیقت کلام الهی ،تکلم خدا با پیامبرانش ،معارف از جانب خدا ،معارف الهی ،حقایق و معارف الهی ،منشأ کلام ،پی در پی ،کلام خداوند ،خداوند نفسی ،تکلم خدا ،اصوات و حروف ،علی علیه‌السلام ،حقایق و معارف ،وحی الهی ،امام علی علیه‌السلام ،جانب خدا ،نزول وحی ،دلالت الفاظ ،ایجاد صوت ،حضرت موسی

از کلمات لغویان استفاده می‌شود که معنای اصلی «وحی» انتقال پنهانی است؛ همان‌گونه که در اصطلاح، تفهیم اختصاصی احکام و معارف از جانب خدا بر بندگان خاص خویش برای هدایت مردم است، که مخصوص انبیا علیهم‌السلام می‌باشد. کلام» هم در لغت، اصوات پی در پی و دارای معناست، ولی «کلام الهی» لفظی و مانند کلام آدمیان نیست؛ چرا که خداوند دارای شکل و هیأت و اعضا و جوارح نیست و قایم بر هوا یا اجسام دیگر نمی‌باشد، اگرچه ممکن است جسمی تجلی گاه کلام خدا باشد. کلام خداوند نفسی هم نیست، زیرا غیر از علم چیز دیگری به نام کلام نفسی منشأ کلام نخواهد بود. می‌توان ادعا کرد که تکلم الهی (سخن گفتن) از صفات فعل است، اما کلام الهی در مواردی که پیامبران مورد خطابند، همان حقایق و معارف الهی است که بر قلب آن‌ها القا می‌شود و از طریق علم حضوری قابل درک است. البته حقیقت کلام الهی (وحی رسالی) برای ما قابل درک نیست؛ زیرا اختصاص به انبیا دارد، اگرچه با دلایل و براهین قاطع به وجود آن می‌توان پی برد.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.