Skip to main content
فهرست مقالات

تریبون دانشگاه: انسان و خدا در دعای عرفه

نویسنده:

ISC (16 صفحه - از 251 تا 266)

کلیدواژه ها :

دعا ،شناخت ،ساختار سیاسی ،انسان شناسی ،خداشناسی ،دعای عرفه ،امام حسین (ع)

کلید واژه های ماشینی : خدا، انسان، دعای عرفه، امام حسین ( ع )، خداوند، دعای عرفه نسبت به انسان، خدا در دعای عرفه، انسان و خدا، بررسی نگرش امام حسین، انسان‌شناسی

در این مقاله با این پیشفرض که دعا کردن هنگامی عملی می‌شود که بین درخواست کننده و اجابت کننده نسبتی برقرار باشد، به بررسی نگرش امام حسین (ع) در دعای عرفه نسبت به انسان به عنوان درخواست کننده و خداوند به عنوان اجابت کننده پرداخته شده است. با بررسی دعای عرفه سه موضوع انسان شناسی ، خداشناسی، و ترسیم رابطه‌ی مطلوب بین آن دو به چشم می‌خورد که دو مؤلفه‌ی اول یعنی انسان شناسی و خداشناسی مبنای مؤلفه‌ی سوم یعنی ترسیم رابطه بین انسان و خدا قرار می‌گیرد که در حقیقت چنین امری منوط به پذیرش نوع خاصی از انسان شناسی و خداشناسی است.

خلاصه ماشینی: "و از آنجا که در صورت عدم اتصال به او در ذلت خواهد بود، هیچگاه خود را عزیز نمی‌داند و با امید به این که به ارتباط مورد نظر خود دست یابد، خود را ذلیل و خوار نمی‌بیند، به این ترتیب اوج ارتباط بین انسان و خداوند، رسیدن به «وصل» است که با این امر امنیت و عزت کامل برای انسان فراهم می‌شود که مهمترین امنیت؛ ایمنی از غضب الهی است، که در صورت ایمنی از آن، هیچ مشکل نگران کننده‌ای باقی نخواهد ماند و نتیجه‌ی آن، نجات از آتش جهنم است، اگر این نجات برای انسان فراهم شود، هر چیزی که از او دریغ شود، ضرری به او نخواهد رساند، ولی اگر این مساله از انسان دریغ شود، اگر تمام چیزها نیز به او داده شود، سودی نخواهد بخشید: «فان لم تکن غضبت علی فلا ابالی» نتیجه‌‌گیری اختلاف نظر مکاتب فکری مختلف درباره‌ی مسائل مهم اندیشه‌ای اغلب از نحوه‌ی نگرش آنها به انسان و مبدأ هستی سرچشمه می‌گیرد. اگر همین منطق را در بررسی دعای عرفه نیز به کار گیریم، می‌توان گفت که از آنجا که از نگاه امام حسین(ع) انسان از هیچ آفریده شده و همواره دچار نقض و نیازمند تکامل است و این تکامل بدون سیر در راه خداوند تا رسیدن به مرحله‌ی «وصل» به دست نمی‌آید، حاکمیت مطلق بر انسان از آن خداوند است: «لا رب لنا غیرک، نافذ فینا حکمک، محیط بنا علمک» و لذا ساختار سیاسی حاصل از آن، دولتی خواهد بود که عهد خداوندی را نقض نکنند و پیامبران او را تکذیب ننمایند و به دنبال هدایت ترسیم شده از سوی او باشند: «لمتخرجنی لرأ فتک بی ولطفک لی و احسانک الی فی دوله ائمه الکفر الذین نقضوا عهدک و کذبوا رسلک، لکنک اخرجتنی للذی سبق لی من الهدی»."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.